Αυτή η πλατεία, συνέδεσε την ιστορία της με την μαρτυρική πορεία του λαού μας. Γνώρισε μαζικά και μαχητικά συλλαλητήρια καταδίκης του φασιστικού πραξικοπήματος και της βάρβαρης τουρκικής εισβολής. Γνώρισε συλλαλητήρια που τα κατέστησε ιστορικούς σταθμούς η παρουσία του Μακάριου.

Είναι γι’ αυτό που εμείς του ΑΚΕΛ – Αριστερά - Νέες Δυνάμεις εμμένουμε να τιμούμε την αντίσταση και τον αρχηγό της τον Μακάριο από τούτη εδώ την πλατεία. Εμμένουμε τρίαντα χρόνια μετά το θάνατο του Μακαρίου να τον υπερασπιζόμαστε και να τον τιμούμε με πράξεις. Με συνεπή αταλάντευτο αγώνα υπεράσπισης της ιστορικής αλήθειας και κατίσχυσης των ιδανικών της λευτεριάς, της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Εμείς δεν διανοηθήκαμε ποτέ να πλέκουμε εγκώμια στον Μακάριο και να καταθέτουμε συνάμα δάφνινα στεφάνια στο κρησφύγετο του θύτη του Μακάριου, του Γρίβα. Μας προκαλεί λύπη και δεν μπορούμε να συμβιβαστούμε με την απόδοση τιμών ισότιμων και ισόβαθμων και την κατάθεση στεφάνων από δάφνη στους τάφους των ηρώων της αντίστασης και στους τάφους εκείνων που σκοτώθηκαν επιτιθέμενοι κατά του Προεδρικού και του Μακάριου.

Εμείς επιμένουμε γιατί μας το επιβάλλει η συνείδηση μας. Επιμένουμε γιατί όσα χρόνια και αν περάσουν δεν ξεχνούμε. Επιμένουμε, γιατί μέσα μας αισθανόμαστε όπως και τότε την οδύνη, την οργή και την αγανάκτηση για το άδικο, για την προδοσία και το έγκλημα. Και θέλουμε να διαδηλώνουμε αυτά τα αισθήματα με μαζική παρουσία και βροντερή φωνή.

Η συνείδηση μας και το χρέος μας απέναντι στους νεκρούς μας, επιβάλλει να υψώνουμε φωνή καταδίκης του φασιστικού πραξικοπήματος της χούντας και της ΕΟΚΑ Β΄. Επιβάλλει να υψώνουμε φωνή καταδίκης του Αττίλα και της κατοχής της γης μας από τα τουρκικά στρατεύματα.

Καταδικάζουμε για μια ακόμα φορά, με όλη τη δύναμη της ψυχής μας το δίδυμο έγκλημα κατά της πατρίδας και του λαού μας. Καταδικάζουμε εκείνους που το μεθόδευσαν, το οργάνωσαν και το εκτέλεσαν είτε αυτοί ήταν εντός της Κύπρου είτε εκτός. Καταδικάζουμε εκείνους που άδραξαν τις πύλες και τις άνοιξαν στον εχθρό. Καταδικάζουμε το συνεχιζόμενο για τριάντα τρία χρόνια έγκλημα της κατοχής, του εποικισμού, της καταστροφής της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Αποτίουμε φόρο τιμής στους δημοκράτες αντιστασιακούς, που όρθωσαν το ανάστημα τους απέναντι στα τανκς της προδοσίας. Υπερασπίστηκαν τη δημοκρατία και τον Μακάριο. Υπερασπίστηκαν την τιμή και την αξιοπρέπεια αυτού του λαού. Τιμούμε τη μνήμη των αντιστασιακών που έπεσαν μαχόμενοι για τη δημοκρατία. Τιμούμε τη μνήμη των αντιστασιακών που έφυγαν από τη ζωή με την πικρία της μοιρασμένης πατρίδας. Τιμούμε τους ζώντες αντιστασιακούς που συνιστούν ένα πολύτιμο ηθικό κεφάλαιο για τούτο τον τόπο.

Το ΑΚΕΛ αγωνίστηκε με συνέπεια και ως συμπολίτευση και ως αντιπολίτευση για την αναγνώριση της Δημοκρατικής Αντίστασης και την έμπρακτη αναγνώριση των αντιστασιακών. Και θα συνεχίσουμε να καταβάλλουμε κάθε προσπάθεια μέχρι αυτή η αναγνώριση να επεκταθεί και να αγκαλιάσει και τον τελευταίο δημοκράτη αντιστασιακό.

Κλίνουμε ευλαβικά το γόνυ μπροστά στους τάφους εκείνων που έπεσαν μαχόμενοι για την ελευθερία και την ανεξαρτησία της Κύπρου, για την απόκρουση των ορδών του Αττίλα. Πολέμησαν προδομένοι, με ελάχιστα μέσα. Επιτέλεσαν το καθήκον τους μέχρι τέλους.

Στρέφουμε το νου στους αγνοούμενους μας και αγκαλιάζουμε τους βασανισμένους συγγενείς τους που για τριάντα τρία χρόνια ζητούν απάντηση στο ίδιο βασανιστικό ερώτημα. Εκτιμούμε την πρόοδο που έχει επιτελεστεί σχετικά με το θέμα των αγνοουμένων. Επιμένουμε στην διακρίβωση της τύχης και του τελευταίου αγνοούμενου της κυπριακής τραγωδίας.

Συμπάσχουμε με τον προσφυγικό μας κόσμο, τους εγκλωβισμένους μας, τους παθόντες της κυπριακής τραγωδίας και κάνουμε ότι περνά από το χέρι μας για την επίλυση των προβλημάτων τους.

Κρατάμε ζωντανή την ιστορική μνήμη. Υπερασπιζόμαστε την ιστορική αλήθεια για να μας φρονηματίζει και να μας καθοδηγεί. Για να μην πέσει ποτέ ξανά κανένας θύμα των ιδεολογημάτων της ακροδεξιάς και του γριβισμού. Παλεύουμε ώστε η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση να προχωρήσει σε βάθος. Να διδάσκεται η ιστορική αλήθεια στα σχολεία μας. Να διαπαιδαγωγούνται οι νέοι μας με τα ιδανικά της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Να αποκτούν κριτική σκέψη και ελεύθερο φρόνημα.

Συνεχίζουμε να αντιπαλεύουμε τον εθνικισμό-σοβινισμό, που τόσα κακά επεσώρευσαν σ’ αυτό τον τόπο. Οι ομαδικοί τάφοι που έρχονται στο φως και στους οποίους ρίχτηκαν χωρίς σεβασμό δολοφονημένοι συμπατριώτες μας Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, μαρτυρούν τα φρικτά εγκλημάτων του σοβινισμού, της μισαλλοδοξίας και του φανατισμού. Χρέος μας είναι να συνεχίσουμε την πάλη ώστε αυτός ο τόπος και αυτός ο λαός να μην ξαναζήσει το όνειδος των ομαδικών τάφων. Μακριά από κάθε αίσθημα αυταρέσκειας υπογραμμίζουμε ότι τα χέρια των Αριστερών της Κύπρου δεν βάφτηκαν ποτέ με αδελφικό αίμα. Θύματα είχαμε πολλά τόσο ανάμεσα στους Ελληνοκύπριους συντρόφους μας όσο και ανάμεσα στους Τουρκοκύπριους συντρόφους μας. Ποτέ όμως δεν υπήρξαμε εμείς θύτες. Για τούτο και η αμοιβαία εμπιστοσύνη ανάμεσα στις δυο κοινότητες μπορεί να στηριχθεί γερά στην κυπριακή Αριστερά.

Συμπατριώτισσες, συμπατριώτες,
Μετά τα δημοψηφίσματα οι ξένοι παρουσιάστηκαν χολωμένοι γιατί ο λαός μας απέρριψε ένα μη ισορροπημένο και άδικο σχέδιο λύσης, που οι ίδιοι είχαν διαμορφώσει, παραγνωρίζοντας τις ανησυχίες και τα συμφέροντα της ελληνοκυπριακής κοινότητας. Επεχείρησαν με διάφορους τρόπους να μας τιμωρήσουν. Επικεντρώνουν την προσπάθειά τους στην προώθηση μιας αντίληψης που διαστρεβλώνει την ουσία του Κυπριακού. Παραβλέπουν συστηματικά την κατοχή και τα επακόλουθα της. Παραγνωρίζουν την παραβίαση του διεθνούς δικαίου και την περιφρόνηση των ψηφισμάτων του ΟΗΕ από την Τουρκία. Με συντονισμένες ενέργειες επιχειρούν να παρουσιάσουν ως ουσία του προβλήματος τη λεγόμενη απομόνωση των Τουρκοκύπριων.

Στο βαθμό που υπάρχει η λεγόμενη απομόνωση, αυτή είναι απότοκο της εισβολής και της κατοχής, της παραβίασης του διεθνούς δικαίου και της παράνομης ανακήρυξης της λεγόμενης Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου. Ενέργεια, την οποία έχει καταδικάσει ο Διεθνής Οργανισμός με το ομόφωνο Ψήφισμα 541 του Συμβουλίου Ασφαλείας. Είναι η Τουρκία με την εισβολή και τη συνεχιζόμενη κατοχή που απέκοψαν τους Τουρκοκύπριους όχι μόνο από τους συμπατριώτες τους Ελληνοκύπριους, αλλά και από τον υπόλοιπο κόσμο. Είναι ο Ντενκτάς με το φανατισμό και τη σοβινιστική του πολιτική, που οδήγησε τους Τουρκοκύπριους στην απομόνωση.

Απορρίπτουμε τα περί απομόνωσης. Απορρίπτουμε και καταδικάζουμε τις προσπάθειες μετατόπισης της ουσίας του Κυπριακού. Δεν θα δεχτούμε ποτέ την αποενοχοποίηση του θύτη και τη ενοχοποίηση του θύματος.

Εμείς από το 1974 με τις πληγές της εισβολής ακόμα ανοικτές, είχαμε διακηρύξει ότι οι Τουρκοκύπριοι δεν είναι εχθροί μας. Είμαστε αδέλφια παιδιά της ίδιας μάνας γης και συναγωνιστές στον κοινό αγώνα για τη σωτηρία της κοινής μας πατρίδας. Δώσαμε σκληρές μάχες για να αποκατασταθεί και να αναπτυχθεί επαφή μεταξύ των δυο κοινοτήτων, σε πείσμα του συρματοπλέγματος του Αττίλα. Καταστήσαμε την επαναπροσέγγιση αναπόσπαστο συστατικό στοιχείο του αντικατοχικού αγώνα. Παλέψαμε για να δημιουργηθούν προϋποθέσεις για κοινή πάλη των δυο κοινοτήτων με στόχο την απαλλαγή από την ξένη στρατιωτική παρουσία και εξάρτηση για την επανένωση της χώρας μας. Γίναμε μάρτυρες των φοβερών εμποδίων και δυσκολιών που παρενέβαλλε σ’ αυτή την προσπάθεια η πολιτική της απομόνωσης την οποία ακολουθούσε το καθεστώς Ντενκτάς.

Στα πλαίσια της προώθησης στο διεθνή χώρο και στην Ευρωπαϊκή Ένωση της πολιτικής που θέλει να παραβλέπει την κατοχή και να προβάλλει ως ουσία του Κυπριακού τη δήθεν απομόνωση των Τουρκοκυπρίων, συνεχίζονται οι μεθοδεύσεις από κύκλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την έγκριση κανονισμού για το απευθείας εμπόριο όπως το ονομάζουν. Συνεχίζονται και από πλευράς Άγκυρας και Τουρκοκυπριακής ηγεσίας οι μεθοδεύσεις αποδοχής των δομών, των θεσμών και του ίδιου του ψευδοκράτους στο διεθνή χώρο.

Το απευθείας εμπόριο σημαίνει χρησιμοποίηση παράνομων λιμανιών χωρίς την έγκριση και συμμετοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δηλώσαμε ευθέως σε επίσημους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής πως εμείς δεν έχουμε καμιά αντίρρηση να εμπορεύονται οι Τουρκοκύπριοι μέσω νόμιμων λιμανιών και αεροδρομίων αφού γίνουν οι αναγκαίες διευθετήσεις. Όμως κατηγορηματικά απορρίπτουμε την έμμεση αναγνώριση και επισημοποίηση της παρανομίας με τη χρήση παράνομων λιμανιών και αεροδρομίων για το απευθείας εμπόριο.

Η όλη ιστορία των σχέσεων μας με τους Τουρκοκύπριους δεν πρέπει να αφήνει καμιά αμφιβολία πως εμείς θέλουμε τους Τουρκοκύπριους πραγματικά ισότιμους πολίτες σε μια επανενωμένη Κυπριακή Δημοκρατία. Εμείς απορρίπτουμε κατηγορηματικά προσεγγίσεις που στο όνομα μιας τάχα ευρωπαϊκής λύσης στοχεύουν σε υποταγή των Τουρκοκυπρίων στην πιο ισχυρή πληθυσμιακά και οικονομικά Ελληνοκυπριακή κοινότητα. Από την άλλη όμως ξεκαθαρίζουμε το ίδιο κατηγορηματικά ότι χάριν της εφαρμογής της ισότητας δεν είναι δυνατόν να ευλογήσουμε την κατοχή και τα κατοχικά τετελεσμένα με την αναβάθμιση του ψευδοκράτους και την υποβάθμιση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δεν είναι δυνατόν να αποδεχτούμε τις δομές και τους θεσμούς του ψευδοκράτους στο όνομα μιας στρεβλής αντίληψης περί πολιτικής ισότητας.

Επαναλαμβάνουμε τη δέσμευση μας για λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. Κανένας, ούτε στο εσωτερικό, ούτε στο εξωτερικό έχει αμφιβολία ότι εμείς σταθήκαμε, παραμένουμε και θα είμαστε μέχρι τέλους συνεπείς υποστηρικτές της λύσης διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας. Όχι γιατί είναι η ιδανική λύση. Αλλά γιατί είναι η μόνη ρεαλιστική επιλογή για την απαλλαγή από την κατοχή και τη διαίρεση. Και επειδή εμείς επιλέγουμε την απαλλαγή από την κατοχή και την επανένωση του τόπου και του λαού μας, ναι, αποδεχόμαστε με συνέπεια και αποφασιστικότητα τη λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. Την αποδεχόμαστε χωρίς ταλαντεύσεις και επιφυλάξεις από τότε που ο Μακάριος την έχει διακηρύξει, γιατί εμείς όταν λέμε πως είμαστε υπέρ ενός ιστορικού συμβιβασμού με τους συμπατριώτες μας Τουρκοκύπριους, εννοούμε στο ακέραιο όσα λέμε.

Στα πλαίσια αυτού του συμβιβασμού, θα εφαρμοστεί και η ισότητα των δυο κοινοτήτων. Όχι βέβαια όπως στρεβλωμένα την αντιλαμβάνονται στην Άγκυρα και ορισμένοι στην Τουρκοκυπριακή κοινότητα, αλλά όπως διατυπώθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη και υιοθετήθηκε από σειρά ψηφισμάτων του Διεθνούς Οργανισμού.

Η λύση που εμείς επιδιώκουμε είναι ισοζυγισμένη και λαμβάνει υπόψη τα καλώς νοούμενα συμφέροντα των δυο κοινοτήτων αλλά και των πολιτών ανεξάρτητα εθνικής καταγωγής. Επανενώνει το κράτος, το λαό, τους θεσμούς και την οικονομία παραχωρώντας ευρεία αυτονομία στις δυο κοινότητες. Είναι στις συνθήκες, μια δίκαιη, λειτουργική και βιώσιμη λύση η οποία παράλληλα με την ομοσπονδιακή δομή του κράτους :
• Θα απαλλάσσει την Κύπρο από την κατοχή και την όποια ξένη εξάρτηση.
• Θα απαλλάσσει την Κύπρο από τον εποικισμό.
• Θα αποκαθιστά και θα κατοχυρώνει τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες, περιλαμβανομένου του δικαιώματος επιστροφής και περιουσίας.

Από το βήμα αυτού του συλλαλητηρίου τείνουμε χέρι φιλίας προς τους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας. Τείνουμε χέρι συνεργασίας προς την τουρκοκυπριακή ηγεσία. Την καλούμε να αναθεωρήσει προσεγγίσεις που την ταυτίζουν με τις αντιλήψεις του τουρκικού κατεστημένου. Τέτοιες προσεγγίσεις δεν βοηθούν στην επίλυση του Κυπριακού. Αντίθετα περιπλέκουν ακόμα περισσότερο τα πράγματα και βαθαίνουν τη διαίρεση. Καλούμε την Τουρκοκυπριακή ηγεσία να διαχωρίσει τη θέση της από αυτές τις διχοτομικές αντιλήψεις. Καλούμε την Τουρκοκυπριακή ηγεσία να αφουγκραστεί την αγωνία του λαού μας και να συνδράμει στην ομαλοποίηση των σχέσεων Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, στην αγαστή συνεργασία μεταξύ των δυο κοινοτήτων και στη διάνοιξη του δρόμου προς τη λύση.

Μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια καλούμε την Τουρκοκυπριακή ηγεσία να αναθεωρήσει τη στάση της και να ανταποκριθεί στην πρόσκληση του Προέδρου της Δημοκρατίας για την πραγματοποίηση συναντήσεων μεταξύ των ηγετών των δυο κοινοτήτων στα πλαίσια της εφαρμογής της συμφωνίας της 8ης Ιουλίου 2006. Αρνούμενη η Τουρκοκυπριακή ηγεσία τις συναντήσεις, αναιρεί όσα για τόσο καιρό υποστήριζε. Στρέφεται κατά των δικών της εκκλήσεων. Είναι καιρός οι όποιες ενέργειες εμάς των Κυπρίων να έχουν αποκλειστικό γνώμονα την εξυπηρέτηση της υπόθεσης της επανένωσης και όχι τις όποιες σκοπιμότητες και συμφέροντα ξένων.

Συμπατριώτισσες, συμπατριώτες,
Αρκετά έχει υποφέρει αυτός ο λαός Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι. Αρκετά έχει υποφέρει αυτός ο τόπος.

Υπερασπιζόμενοι βασικές και αδιαπραγμάτευτες αρχές ας προχωρήσουμε με τόλμη και αποφασιστικότητα. Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι πρέπει και μπορούμε να εξεύρουμε εκείνο το συμβιβασμό που θα μας επιτρέψει να ζήσουμε μαζί σε συνθήκες ειρήνης, ασφάλειας και ευημερίας.

Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι μπορούμε να καθορίσουμε εμείς τη μοίρα μας αντιπαλεύοντας τα όποια ξένα συμφέροντα όσο δυνατοί και να είναι οι ξένοι. Όπως λέει και ο μεγάλος μας ποιητής Θοδόσης Πιερίδης «Κι αν μικρός ειν΄ ο τόπος και το θέλει και μπόρει, τον ασήκωτο βράχο να τον φάει με το νύχι.»

Οι νεκροί μας δε θυσιάστηκαν για να μείνει Κύπρος μοιρασμένη. Ο λαός μας δε βολεύεται με την κατοχή και τη διαίρεση. Ο λαός μας Ελληνοκύπριοι, Τουρκοκύπριοι, Μαρωνίτες, Αρμένηδες, Λατίνοι, προσδοκά και παλεύει για ένα καλύτερο μέλλον. Το ΑΚΕΛ είναι στρατευμένος μπροστάρης στην πάλη για να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω από την Κύπρο μας.

Για να δικαιώσουμε τους νεκρούς μας.
Για να πάρουν τα όνειρα εκδίκηση.
Για να ειρηνεύσουν οι ψυχές των ηρώων και των μαρτύρων της κυπριακής ελευθερίας.
 

 13.07.07 Ομιλία του Γ.Γ. της Κ.Ε. ΑΚΕΛ, προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων συν. Δημήτρη Χριστόφια, στο 21^ο Φεστιβάλ της ΕΔΟΝ

Χαιρετίζω τα πρωτοπόρα νιάτα της ΕΔΟΝ, την αγωνιστική εμπροσθοφυλακή, τους μπροστάρηδες του ΑΚΕΛ και του λαϊκού κινήματος. Χαιρετίζω την ελπίδα του μεγάλου κινήματος της Αριστεράς, της Κύπρου μας, του λαού μας.

Χαιρετίζω τους νέους που δεν γυρίζουν πίσω. Που μπορούν, που τολμούν, που τραβάνε συνεχώς μπροστά.

Χαιρετίζω τις χιλιάδες ΕΔΟΝίτες και ΕΔΟΝίτισσες που με την αγωνιστική στάση ζωής αποδεικνύουν ότι «αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο». Ότι αξίζει να δίνεις αγώνες, να διεκδικείς, να προσβλέπεις συνεχώς στο καλύτερο. Και εμείς παλεύουμε πάντα για το καλύτερο. Εμείς έχουμε όραμα!

Εμείς προσβλέπουμε, αγωνιζόμαστε και οραματιζόμαστε Κύπρο ελεύθερη, επανενωμένη, ειρηνική, αποστρατικοποιημένη, κοινή πατρίδα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.

Εμείς προσβλέπουμε στην Κύπρο της προόδου, της προκοπής, της δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης, του πολιτισμού. Στην Κύπρο που δεν σκοτώνει τα όνειρα των νέων, στην Κύπρο που τους δίνει φτερά για να πάνε μακριά και να ανέβουν ψηλά.

Φύσει και θέσει είμαστε στο πλευρό των νέων. Είμαστε ένα με ‘σας. Μαζί στους αγώνες. Μαζί στις διεκδικήσεις. Μαζί στις κινητοποιήσεις.

Με την ουσιαστική συμμετοχή και την καθοριστική παρέμβασή μας πετύχαμε αρκετά για τη νεολαία τα τελευταία χρόνια. Συμβάλαμε στην αναβάθμιση του ρόλου του Οργανισμού Νεολαίας. Στη δρομολόγηση της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης. Στην ενίσχυση της συνεργασίας με τους μαζικούς φορείς της νέας γενιάς. Στην οργάνωση του αντιναρκωτικού αγώνα. Στη δημιουργία έργων υποδομής για τη δημιουργική απασχόληση των νέων.

Απομένουν πολλά να γίνουν. Η νέα γενιά μπορεί να στηρίζεται πάνω μας για να πετύχουμε νέες κατακτήσεις! Για να διευρύνουμε και να ενισχύσουμε τα δικαιώματά της. Για να ενισχύσουμε τη θέση της στην κοινωνία. Για να σπρώξουμε αποφασιστικά την υλοποίηση της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης. Για να πάμε πέρα από την υλικοτεχνική υποδομή και να φτάσουμε στην ουσία της. Στους στόχους και στο περιεχόμενο της παιδείας. Για να την εκσυγχρονίσουμε ώστε να συμβαδίζει με τις πραγματικές ανάγκες και τις προκλήσεις της εποχής. Για να διαμορφώνει νέες και νέους δημοκρατικούς, προοδευτικούς, με κριτική σκέψη, ανήσυχους, διεθνιστές, αγωνιστές της λευτεριάς, της ειρήνης και της αδελφοσύνης στην Κύπρο και στον κόσμο.

Μαζί συνεχίζουμε το ταξίδι για να κατοχυρώσουμε τα δικαιώματα των μαθητών. Για να επεκτείνουμε την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Για να υλοποιήσουμε μια πολιτική που θα κάνει τη στέγη όχι άπιαστο όνειρο για τα νέα ζευγάρια, αλλά προσιτή πραγματικότητα. Για να αντιμετωπίσουμε την ανεργία ανάμεσα στους νέους, τα ποσοστά της οποίας αυξάνονται επικίνδυνα. Για να δώσουμε ακόμα πιο αποτελεσματικά τη μάχη ενάντια στα ναρκωτικά και τις εξαρτησιογόνες ουσίες. Για να αντιμετωπίσουμε τις προσπάθειες για αύξηση του ορίου αφυπηρέτησης παντού. Για να εκσυγχρονίσουμε και να ανανεώσουμε την κοινωνία ώστε να δείχνει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη και περισσότερη αναγνώριση στο νέο αίμα. Για να δώσουμε χρώμα κι άρωμα στα όνειρα των νέων.   

Συναγωνίστριες, συναγωνιστές,

Η Αριστερά άρχισε το ιστορικό της ταξίδι για την Κύπρο και το λαό μας πριν από οκτώ δεκαετίες. Στο δρόμο μας συναντήσαμε «τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας, τον θυμωμένο Ποσειδώνα», αλλά δεν πτοηθήκαμε, δεν χάσαμε το δρόμο μας. Στο διάβα μας λιπάναμε τούτη την πολύπαθη γη με το αίμα των ηρώων συντρόφων μας στις μεγάλες ταξικές μάχες της δεκαετίας του ’40, στις μεγάλες αντιαποικιακές διαδηλώσεις. Τούτη την ιερή γη λίπαναν με το αίμα τους οι ελληνοκύπριοι σύντροφοι μας που έπεσαν από τα δολοφονικά βόλια του Γρίβα. Την λίπαναν οι τουρκοκύπριοι σύντροφοί μας που έπεσαν θύματα της σοβινιστικής τρομοκρατίας της ΤΜΤ, με αποκορύφωμα τη δολοφονία των ηρωομαρτύρων της ελληνοτουρκικής φιλίας Ντερβίς Αλί Καβάζογλου και Κώστα Μισιαούλη. Λευτεριάς λίπασμα οι τόσοι νεκροί συναγωνιστές μας της αντίστασης κατά του χουντικού και ΕΟΚΑβήτικου φασισμού. Κατά του Αττίλα εισβολέα που ακόμα καταδυναστεύει το λαό μας, Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους. 

Στο διάβα μας λιπάναμε τη γη στις γειτονιές του κόσμου αγωνιζόμενοι ενάντια στο φασισμό του Φράνκο στην Ισπανία, ενάντια στο φασισμό του Χίτλερ και του Μουσολίνι στην Ευρώπη, στην Αφρική, στη Μέση Ανατολή.

Στη μακρά ένδοξη διαδρομή μας στην υπηρεσία του τόπου και του λαού, θέσαμε ανεξίτηλη τη σφραγίδα μας σε μύριες τόσες πολιτικές, κοινωνικές, οικονομικές, πολιτιστικές και άλλες κατακτήσεις. Αυτό το ταξίδι το συνεχίζουμε ατενίζοντας με αισιοδοξία το μέλλον. Γιατί έτσι μας έταξε η ιστορία. Γιατί η ζωή η λεχώνα, σε εμάς εναποθέτει τις ελπίδες της για να κυλήσει μπροστά ο τροχός της ιστορίας.

Η υποψηφιότητα του Γ.Γ. της Κ.Ε. του ΑΚΕΛ για την Προεδρία της Δημοκρατίας, είναι ο νέος ιστορικός σταθμός από τον οποίο θα ξανοιχθούμε στο πέλαγο για νέους προορισμούς. Για νέους ορίζοντες. Για νέες κατακτήσεις. Για τους εργαζόμενους. Για τους νέους και τις νέες. Για την Κύπρο και το λαό μας. Για απαλλαγή από την κατοχή. Για δίκαιη λύση, για δίκαιη κοινωνία.

Ένα καινούριο ταξίδι μόλις τώρα αρχίζει. Το καράβι της ελπίδας, όπως θα μας τραγουδήσει σε λίγο ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, «λύνει τους κάβους και ανοίγει πανιά, αφήνει πίσω στραβά και παράλογα, σηκώνει άγκυρα για μακριά».

Ναύτες στο καράβι τούτο, όλοι εμείς. Όλοι εμείς που θέλουμε και μπορούμε να αναπτερώσουμε την ελπίδα. Να αντιπαλέψουμε τη μοιρολατρία. Να νικήσουμε την απαισιοδοξία. Να βάλουμε φραγμό στην κρίση αξιών και θεσμών που μαστίζει την κοινωνία μας. Να αντισταθούμε σε όσα κουρέλια κάνουν τα όνειρά μας. Να φέρουμε την αισιοδοξία και το χαμόγελο. Εμείς μπορούμε γιατί πιστεύουμε στις δυνάμεις του λαού μας, στην κοινή πάλη Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Γιατί πιστεύουμε στην ενεργητικότητα, στη ζωντάνια, στη δημιουργικότητα και το ριζοσπαστισμό των νέων μας.

Αντλούμε δύναμη αστείρευτη από τον απλό, αγνό άνθρωπο με τον οποίο έχουμε οικοδομήσει στενές και καθημερινές σχέσεις. Εμείς έχουμε ως πυξίδα αρχές. Έχουμε πείσμα, θέληση και επιμονή για να υλοποιήσουμε τους στόχους. Διαθέτουμε εμπειρία, σύνεση και μετριοπάθεια για να διαγράψουμε σωστά το δρομολόγιο και να φτάσουμε μέχρι το τέρμα. Μέχρι τη δικαίωση του λαού μας. Μέχρι την πολυπόθητη εκείνη μέρα όπου Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι θα ενώσουν ξανά τα χέρια και θα βαδίσουν προς το μέλλον.

Συναγωνίστριες, Συναγωνιστές,

Απόψε η μεγάλη γιορτή της νεολαίας, το Φεστιβάλ της ΕΔΟΝ κλείνει τις πύλες του. Για μια ακόμα φορά το ΕΔΟΝίτικο Φεστιβάλ απέδειξε στην κοινωνία ότι οι νέοι μας έχουν ποιότητα. Ότι οι νέοι μας έχουν προσδοκίες και ιδανικά. Ότι έχουν προτάσεις για την πολιτική, για τον πολιτισμό. Ότι έχουν άποψη για τα μικρά και τα μεγάλα της κοινωνίας μας. Ότι αγωνίζονται με ζέση, με συνέπεια, με ενθουσιασμό και επιμονή να τις πραγματώσουν.

Οι ΕΔΟΝίτες και οι ΕΔΟΝίτισσες βρίσκονται πάντα μπροστά κι ανοίγουν δρόμους. Είναι συγκλονιστικό, είναι ανεπανάληπτο, είναι ξεχωριστό, είναι όμορφο να ’ναι κανείς ΕΔΟΝίτης.

Ζήτω τα υπέροχα νιάτα της ΕΔΟΝ!

Ζήτω η ΕΔΟΝ και το 21^ο Φεστιβάλ της!

Ζήτω η ενωμένη Κύπρος μας!

Συντρόφισσες, σύντροφοι,

Συνέρχεται σήμερα η έκτακτη Παγκύπρια Συνδιάσκεψη του Κόμματός μας  για να πάρουμε τις τελικές και οριστικές αποφάσεις αναφορικά με τις προεδρικές εκλογές του ερχόμενου Φλεβάρη.  Με δεδομένη τη συγκεκριμένη εισήγηση της Κεντρικής Επιτροπής προς τη Συνδιάσκεψη, με δεδομένη επίσης τη θέληση της κομματικής βάσης αναμφίβολα  το σημερινό φόρουμ των ΑΚΕΛιστών  είναι ιστορικής σημασίας και ιστορικές θα είναι οι αποφάσεις του. Για πρώτη φορά στα 47 χρόνια της ύπαρξης της Κυπριακής Δημοκρατίας το ΑΚΕΛ εισηγείται προς τους συμμάχους του αλλά και την κοινωνία την υποψηφιότητα του Γενικού Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής για την προεδρία της Δημοκρατίας. Αυτό και μόνο είναι βήμα ιστορικής σημασίας. Ένα βήμα που έρχεται να προστεθεί σε μια πορεία οκτώ δεκαετιών αγώνων και θυσιών, οκτώ δεκαετιών αδιάλειπτης προσφοράς στον τόπο και το λαό.

Τα βλέμματα όλης της Κύπρου είναι σήμερα στραμμένα σε τούτη την συνεδριακή αίθουσα. Η προσοχή ολόκληρης της Κύπρου τους τελευταίους μήνες είναι στραμμένη στο ΑΚΕΛ. Όχι μόνο γιατί η θέση του ΑΚΕΛ, της μεγαλύτερης πολιτικής και κοινωνικής δύναμης του τόπου, για τις προεδρικές εκλογές φυσιολογικά ενδιαφέρει τους πάντες. Αλλά και γιατί η διαδικασία που ακολουθήσαμε για να φτάσουμε ως εδώ απέδειξε σε όλους για μια ακόμα φορά στην πράξη ότι το Ανορθωτικό Κόμμα του εργαζόμενου λαού είναι η πιο δημοκρατική πολιτική Οργάνωση σ’ αυτό τον τόπο.

Στον προβληματισμό για τις προεδρικές εκλογές έχει εμπλακεί το κομματικό σύνολο. Τα μέλη του Κόμματος είναι ζωντανά και δραστήρια κύτταρα της κοινωνίας μας. Είναι πομποί της κομματικής πολιτικής και δέκτες των αντιδράσεων της κοινωνίας. Από τούτη την άποψη έμμεσα έχουμε εμπλέξει στους προβληματισμούς μας ολόκληρη την κοινωνία.

Τα καθοδηγητικά όργανα με βάση  το καταστατικό έχουν την ευθύνη να παίρνουν αποφάσεις για όλα τα θέματα που μας απασχολούν. Επιλέξαμε να μην περιοριστούμε στα καθοδηγητικά όργανα. Επιλέξαμε η συζήτηση να αγκαλιάσει όλα τα μέλη του Κόμματος, γιατί ακριβώς η σημασία του θέματος που μας απασχολεί είναι τέτια που επιβάλλει αυτή την εμπλοκή.

Η σοβαρότητα του θέματος, μας ώθησε  να ενεργοποιήσουμε την πρόνοια του καταστατικού που προβλέπει ότι για εξαιρετικής σημασίας θέματα η Κεντρική Επιτροπή έχει δικαίωμα να απευθύνεται στο κομματικό σύνολο και να ακούει την άποψη του χωρίς κατ’ ανάγκη να θέτει μπροστά στο κομματικό σύνολο μια εισήγηση. Μπροστά στα μέλη του Κόμματος θέσαμε ένα προβληματισμό. Ένα πολύ ισοζυγισμένο, ειλικρινή, χωρίς φκιασιδώματα και έμμεσες υποδείξεις προβληματισμό. Και το κομματικό σύνολο συζήτησε ελεύθερα, με υψηλό αίσθημα ευθύνης απέναντι στον τόπο, το λαό  και το Κόμμα. Συζήτησε με ακελική κομματικότητα, που για μας είναι μια μεγάλη αξία.

Τα μέλη του Κόμματος αισθάνθηκαν, όπως πραγματικά είναι,  νοικοκύρηδες στο σπίτι τους, συνδιαμορφωτές μαζί με την ηγεσία της πολιτικής και της πορείας του.

Διερωτήθηκαν κάποιοι μήπως μειώθηκε ο καθοδηγητικός ρόλος των σωμάτων ένεκα της διαδικασίας που ακολουθήσαμε. Η απάντηση είναι αρνητική. Με την προσφυγή στο κομματικό σύνολο η Κεντρική Επιτροπή δεν έχει απεκδυθεί του καθοδηγητικού της ρόλου και της δικής της ευθύνης. Απλά η Κεντρική Επιτροπή επέλεξε να ασκήσει αυτό το ρόλο σε ένα μετέπειτα στάδιο της συζήτησης αφού έχει μπροστά της τη συμβουλευτική γνώμη των μελών του Κόμματος. Σίγουρα η Κεντρική Επιτροπή αναλαμβάνει ευθέως και πλήρως την ευθύνη της. Απευθύνεται σήμερα στην Παγκύπρια Συνδιάσκεψη με συγκεκριμένη εισήγηση. Εισήγηση που είναι το αποτέλεσμα της συζήτησης και του προβληματισμού στις Κομματικές Οργανώσεις Βάσης και πολύωρης συζήτησης και σε βάθος προβληματισμού στην Ολομέλεια.

Η Κεντρική Επιτροπή εισηγείται στην Παγκύπρια Συνδιάσκεψη όπως προτείνουμε στα συνεργαζόμενα κόμματα, στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, σε ολόκληρη την κυπριακή κοινωνία την υποψηφιότητα του Γενικού Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ ώστε να ηγηθεί της τριμερούς συνεργασίας.

Συντρόφισσες σύντροφοι,

Νομίζω είναι καλά από την αρχή της εισήγησης να δώσουμε απαντήσεις σε αρκετά ερωτήματα που τίθενται από διάφορους, ανεξάρτητα από την ποιότητα των προθέσεών τους.

Μα καλά – ρωτούν – είναι με τη σειρά και τώρα θεωρείτε ότι είναι η σειρά σας; Απαντούμε. Ασφαλώς όχι. Αν ήταν με τη σειρά θα ήταν η σειρά μας αμέσως μετά το θάνατο του Εθνάρχη Μακαρίου, ή το πολύ μετά την πρώτη θητεία του αείμνηστου Σπύρου  Κυπριανού. Και αυτό γιατί, από της ίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας, το ΑΚΕΛ ήταν και παραμένει η πιο ισχυρή πολιτική δύναμη ανάμεσα στις προοδευτικές και δημοκρατικές δυνάμεις του τόπου. Αν ήταν έτσι, με βάση απλούς δημοκρατικούς κανόνες, άνθρωπος από το ΑΚΕΛ ή την Αριστερά ευρύτερα θα έπρεπε να τίθεται συνεχώς επικεφαλής των συνεργασιών των προοδευτικών δημοκρατικών δυνάμεων.

Δεν είναι έτσι και γι αυτό δεν διεκδικήσαμε μέχρι και σήμερα την πρωτοκαθεδρία της Δημοκρατίας. Πάντοτε λειτουργούσαμε και αποφασίζαμε στη βάση πολιτικών κριτηρίων και παραμέτρων.

Ποια είναι αυτά τα κριτήρια.

Πρώτ’ απ’ όλα είναι το Κυπριακό και οι διάφορες φάσεις του. Οι εξωτερικές επεμβάσεις και συνωμοσίες αλλά και η υπονομευτική δράση των ακροδεξιών σοβινιστικών και φασιστικών δυνάμεων.  Διακοινοτικές συγκρούσεις, απομόνωση των Τουρκοκυπρίων σε γκέτο από τη ΤΜΤ, τη σοβινιστική ηγεσία τους και την Τουρκία, γεγονότα του ’67 με πρωταγωνιστή τον Γρίβα στην Κοφίνου και Άγιο Θεόδωρο, ΕΟΚΑ Β΄,  Πραξικόπημα, Εισβολή, Κατοχή.

Δεύτερο, η μη ωρίμανση της δημοκρατίας και των θεσμών και η απουσία μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής πολιτικής κουλτούρας, που σταδιακά κτίζουμε με τη συμβολή όλων αλλά και με την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τρίτο, ο ψυχρός πόλεμος, ο αντικομμουνισμός και ο άκρατος αντι-ακελισμός από μέσα αλλά και από διάφορα ιμπεριαλιστικά κέντρα.

Όλα αυτά οδηγούσαν την ηγεσία του κόμματος να αναζητά συνεργασίες και να υποστηρίζει εκπροσώπους του κέντρου στο πηδάλιο της Δημοκρατίας. Ορθή πολιτική; Πολύ ορθή και σωτήρια μέσα στις συνθήκες. Ορθή και επιτυχής εφαρμογή της πολιτικής των συμμαχιών. Μάλιστα χωρίς όρους και ουσιαστικές απαιτήσεις.

Είναι και κάτι άλλο. Ένεκα της μακρόχρονης και επιβαλλόμενης από τις συνθήκες εφαρμογής αυτής της ορθής και σωτήριας για τον τόπο πολιτικής, κτίστηκε η εντύπωση που μετατρεπόταν σταδιακά σε πεποίθηση ότι, τάχα το ΑΚΕΛ δεν επιτρέπετο να διεκδικήσει τους ψηλότερους πολιτειακούς θώκους. Αυτό θα καταγραφεί σαν ένα από τα παράδοξα της σύγχρονης κυπριακής ιστορίας.

Στο σημείο αυτό να μου επιτρέψετε, συντρόφισσες και σύντροφοι, να αναφερθώ σε συντομία στο ιστορικό των συμμαχιών στη χώρα μας.

Το ΑΚΕΛ έχει μια ιστορία στις συνεργασίες που είναι τόσο μακρά όσο και η παρουσία του στην πολιτική ζωή της Κύπρου. Η πολιτική των συνεργασιών είναι αναπόσπαστο συστατικό στοιχείο της ιδεολογίας μας και κατ’ επέκταση της πολιτικής μας πράξης για ογδόντα τώρα χρόνια.

Το 1927 ο «Νέος Άνθρωπος», το τότε εκφραστικό όργανο του Κόμματος, καλούσε όλα τα αντιαγγλικά στοιχεία σε κοινό μέτωπο κατά της αποικιοκρατίας. Στις δεκαετίες του 1940 και του 1950 συνεχείς και φορτικές υπήρξαν οι εκκλήσεις του ΑΚΕΛ προς την Εθναρχία για κοινό μέτωπο στον αντιαποικιακό αγώνα. Κατά κανόνα αυτές οι εκκλήσεις συναντούσαν τη στερεότυπη, στενόκαρδη και στενόμυαλη απάντηση ότι «πάσα συνεργασία με τον κομμουνισμόν αποτελεί σοβαρότατον παράπτωμα ισοδύναμον προς εθνικήν προδοσίαν». Το ΑΚΕΛ επιζητούσε τη συνεργασία ακόμα και τότε που στελέχη του δολοφονούνταν άδικα και αναίτια. Αν υπήρχε τότε διαφορετική προσέγγιση  από τις άλλες δυνάμεις, διαφορετική θα ήταν σίγουρα και η μοίρα της Κύπρου. Παρόλα αυτά το ΑΚΕΛ εύρισκε τρόπους συνεργασίας με κοινωνικές δυνάμεις και προοδευτικές προσωπικότητες.  Από εκείνες τις συνεργασίες μόνο καλό είδε ο τόπος.

Αργότερα στα χρόνια της ανεξαρτησίας παρά τη ριζική διαφωνία με τον Μακάριο για το θέμα των Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου -  για λόγους ιστορίας υπενθυμίζω ότι το ΑΚΕΛ διαφώνησε και καταψήφισε αυτές τις συμφωνίες - το Κόμμα στη συνέχεια συνεργάστηκε στενά με τον Μακάριο. Συνεργαστήκαμε μαζί του και τον στηρίξαμε με ειλικρίνεια και συνέπεια θέτοντας στη διάθεση αυτής της συνεργασίας και κατ’ επέκταση στη διάθεση της Κύπρου όλες τις δυνάμεις του Λαϊκού Κινήματος. Δώσαμε μαζί με τον Μακάριο και άλλες δημοκρατικές πατριωτικές δυνάμεις σκληρές μάχες ενάντια στις νατοϊκές συνομωσίες και τις τουρκικές απειλές. Αγωνιστήκαμε από κοινού ενάντια στην χούντα, το γριβισμό και την ΕΟΚΑ Β΄.

Συνεργαστήκαμε με τον Μακάριο χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Ίσως η ιστορία μας καταλογίσει ευθύνες γιατί χάριν  της Κύπρου και του αγώνα επιβίωσης του λαού μας, παραβλέψαμε ακόμα και το γιωρκατζικό παρακράτος θύμα του οποίου ήταν πρώτ’ απ’ όλα το δικό μας Κόμμα και το Λαϊκό Κίνημα. Θυμίζω ότι στα πλαίσια εκείνης της συνεργασίας, προ και μετά το 1974 και με βάση το τότε εκλογικό σύστημα, είναι κατά κύριο λόγο οι ψήφοι των Αριστερών καθ’ υπόδειξη του Κόμματος που έστειλαν στα βουλευτικά έδρανα τον Βάσο Λυσσαρίδη και τον Χριστόφορο Χριστοφίδη το 1970  και τον Τάσσο Παπαδόπουλο το 1976.

Η ενότητα που οικοδομήθηκε γύρω από τον Μακάριο και την πολιτική του με κύριο πρωταγωνιστή το ΑΚΕΛ, υπήρξε σωτήρια για την Κύπρο. Και αυτό θα καταγράψει η ιστορία, παρακάμπτοντας τις διαστρεβλώσεις της συντηρητικής δεξιάς παράταξης, που θέλοντας να καλύψει τον Γρίβα, την ΕΟΚΑ Β΄ ακόμα και τον ιμπεριαλιστικό παράγοντα επιχειρεί χωρίς αιδώ να φορτώσει τις ευθύνες της κακοδαιμονίας του τόπου στον Μακάριο και στο ΑΚΕΛ.

Με ειλικρίνεια και συνέπεια συνεργαστήκαμε και με το ΔΗΚΟ  που ιδρύθηκε το 1976 και στηρίξαμε τον αείμνηστο τώρα  Σπύρο Κυπριανού. Συνεργαστήκαμε μαζί του και επανεξελέγη για δεύτερη πενταετή θητεία στη βάση ενός μίνιμουμ προγράμματος. Δεν είναι της ώρας να αναφερθώ στις περιπέτειες εκείνης της συνεργασίας, η οποία μπορεί να άφησε πληγές αλλά ως πολιτική πράξη ήταν σωστή και επιβεβλημένη. 

Σε καμιά από τις συνεργασίες μας δεν θέσαμε το κομματικό συμφέρον πάνω από το συμφέρον του λαού και της Κύπρου. Και είμαστε υπερήφανοι γι’ αυτό.

Το 1988 προβάλαμε την υποψηφιότητα Γιώργου Βασιλείου και κύρια με τις δυνάμεις του ΑΚΕΛ κατορθώσαμε να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Δυστυχώς το 1993 ο Γιώργος Βασιλείου απέτυχε να επανεκλεγεί με αντίπαλο τον Γλαύκο Κληρίδη.

 Το 1998 υποστηρίξαμε τον Γιώργο Ιακώβου μαζί με το ΔΗΚΟ με αντίπαλο τον Κληρίδη ο οποίος κέρδισε οριακά.

Εργαστήκαμε σκληρά για να εξακολουθήσει ο τόπος να έχει κυβέρνηση από τις προοδευτικές δημοκρατικές δυνάμεις, αλλά δυστυχώς δεν το κατορθώσαμε γιατί άλλοι επέλεξαν τελικά να συνεργαστούν με τον Συναγερμό και να υποστηρίξουν την εκλογή του Γλαύκου Κληρίδη και το 1993 και το 1998. Και τελικά ο Συναγερμός κυβέρνησε τον τόπο για δέκα ολόκληρα χρόνια με όλα τα αρνητικά επακόλουθα. Ας μην ξεχνούμε αυτές τις πικρές αλήθειες, ιδιαίτερα τώρα που κάποιοι θέλοντας να εμποδίσουν υποψηφιότητα από το χώρο της Αριστεράς προβάλλουν τον κίνδυνο επανόδου του Συναγερμού στην εξουσία.

Εμείς ούτε τότε συνεργαστήκαμε με τον Συναγερμό, ούτε τότε ψηφίσαμε συναγερμικό υποψήφιο, ούτε και τώρα θα το κάνουμε. Ξεκάθαρες κουβέντες.

Έρχομαι τώρα στην τριμερή. Για χρόνια προσπαθούσαμε να οικοδομήσουμε λιθάρι με λιθάρι τη συνεργασία των δημοκρατικών προοδευτικών δυνάμεων, τη συνεργασία ΑΚΕΛ ΔΗΚΟ ΕΔΕΚ για να προσφέρουμε στο λαό μια διαφορετική επιλογή από εκείνη της δεξιάς και της συντήρησης.  Αυτή η προσπάθεια είχε όντως πολλά σκαμπανεβάσματα και πολλές  απογοητεύσεις.  Δεν μετανιώνουμε ούτε στο ελάχιστο γιατί ως ΑΚΕΛ πρωτοστατήσαμε να κτιστεί η τριμερής και τελικά να δώσει τη διαφορετική επιλογή την οποία τίμησε ο λαός με τη ψήφο και την εμπιστοσύνη του και εξέλεξε από τον πρώτο γύρο τον Τάσσο Παπαδόπουλο στην Προεδρία.

Θυμίζω για την ιστορία, αλλά και για όσους θέλουν να ξεχνούν, ότι όταν αρχίσαμε την προσπάθεια για τη συνεργασία των δημοκρατικών και προοδευτικών δυνάμεων η ΕΔΕΚ βρισκόταν αλλού.

Σίγουρα ο κοινός υποψήφιος της τριμερούς Τάσσος Παπαδόπουλος βρέθηκε στο επίκεντρο αυτής της προσπάθειας. Αυτό εν πολλοίς πηγάζει και από το πολιτειακό προεδρικό μας σύστημα. Ποιος μπορεί όμως να αμφισβητήσει ότι χωρίς το ΑΚΕΛ, ούτε η συνεργασία θα υπήρχε, και πολύ περισσότερο δεν θα κατόρθωνε να εκλέξει πρόεδρο. Το ΑΚΕΛ συμπεριφέρθηκε πάντα με σεβασμό προς τους συνεργάτες του.

Εμείς ποτέ δεν απαιτήσαμε όσα λογικά θα ισοδυναμούσαν στο εκτόπισμα του Κόμματος μέσα στο λαό, ακριβώς γιατί η έγνοια μας δεν ήταν το κομματικό συμφέρον.  Εκάστοτε συνεργάτες μας όμως, με καταφανώς λιγότερη επιρροή ανάμεσα στο λαό διεκδικούν πολύ περισσότερα και όχι μόνο. Διεκδικούν μόνιμα την Πρωτοκαθεδρία της Δημοκρατίας.

Εργαστήκαμε με συνέπεια για να λειτουργήσει και να παράξει έργο η τριμερής. Εργαστήκαμε με πάθος για να υλοποιηθεί το πρόγραμμα διακυβέρνησης. Εργαστήκαμε η τριμερής να καλύψει και  την τοπική αυτοδιοίκηση. Πάντα με τις λιγότερες απαιτήσεις.

Πού θέλω να καταλήξω; Θέλω να καταλήξω ότι αν άλλοι θεωρούν την τριμερή κατάκτηση, εμείς τη θεωρούμε κατάκτηση στο πολλαπλάσιο. Αν άλλοι εργάστηκαν για την επιτυχία της τριμερούς, εμείς εργαστήκαμε στο πολλαπλάσιο. Αν άλλοι θεωρούν αναγκαίο να διατηρηθεί η τριμερής, εμείς το θεωρούμε αναγκαίο στο πολλαπλάσιο. Άρα οι νουθεσίες ας μην απευθύνονται στο ΑΚΕΛ και ας μην επιχειρείται να φορτωθεί προκαταβολικά η όποια ευθύνη στο ΑΚΕΛ, αν αύριο η τριμερής δεν θα έχει συνέχεια.

Από καιρό τώρα είχαμε προτείνει στον Πρόεδρο και τις ηγεσίες των συνεργαζομένων κομμάτων να συναντηθούμε, να συνεκτιμήσουμε την πορεία της διακυβέρνησης, να εξετάσουμε το βαθμό υλοποίησης του προγράμματος, τι και γιατί δεν υλοποιήθηκε. Να θέσουμε τις βασικές παραμέτρους ενός ενδεχόμενου νέου προγράμματος συνεργασίας και να εξετάσουμε  αν υπάρχει συναντίληψη. Και στην πορεία φυσικά να συζητήσουμε και το θέμα του κοινού υποψηφίου.

Εμείς είχαμε και έχουμε απόψεις για την πορεία της διακυβέρνησης. Δεν μας φτάνει η γενική εκτίμηση, που είναι σωστή, ότι αυτή η διακυβέρνηση παρήξε θετικό έργο. Και δεν μας καλύπτει η αφοριστική τοποθέτηση ότι χειρίστηκε σωστά το «όχι» του λαού. Είναι πολλά που θέλαμε και θέλουμε, αν μας δοθεί η δυνατότητα, να συζητήσουμε.

Μείναμε με την εντύπωση ότι θα ακολουθούσαμε τη διαδικασία που προανέφερα.  Και πριν γίνει η πρώτη συνάντηση η ηγεσία της ΕΔΕΚ έσπευσε να αποφασίσει και να διακηρύξει στήριξη σε πιθανή υποψηφιότητα Τάσσου Παπαδόπουλου, η δε ηγεσία του ΔΗΚΟ διακήρυξε ότι αν ο Τάσσος Παπαδόπουλος θα είναι υποψήφιος δεν τίθεται θέμα να συζητήσει οτιδήποτε άλλο. Στην ίδια δε την πρώτη συνάντηση ο Πρόεδρος έκανε ξεκάθαρη την πρόθεση του να θέσει υποψηφιότητα. Λέχθηκε μάλιστα από κάποιους ότι πρόγραμμα υπάρχει και δεν χρειάζονται συζητήσεις.

Είναι καλό να διακηρύσσουμε σεβασμό στις απόψεις και τις διαδικασίες των κομμάτων. Και μάλιστα στα πλαίσια μιας συνεργασίας που μετρά ορισμένα χρόνια. Όμως αυτή η διακήρυξη πρέπει να συνοδεύεται και από την ανάλογη έμπρακτη συμπεριφορά.

Εμείς δεν ζητήσαμε από κανένα να περιμένει να αποφασίσει πρώτα το ΑΚΕΛ και ύστερα να πάρει θέση. Γιατί και τούτο κυκλοφορεί ως τάχα επιχείρημα. Εμείς προτείναμε μια διαδικασία που πριν ληφθούν οριστικές αποφάσεις θα παρείχε την ευκαιρία και τη δυνατότητα να υπάρξει μια παράλληλη εξαντλητική συζήτηση μεταξύ μας, μεταξύ των συνεργαζομένων κομμάτων, με στόχο την ανανέωση της τριμερούς.

Δεν μας δόθηκε αυτή η δυνατότητα. Δεν ξέρω πόσο εκτός πραγματικότητας είμαι αν ευχηθώ να μας δοθεί έστω και τώρα αυτή η δυνατότητα.

Η δημιουργία τετελεσμένων μας ενόχλησε; Απαντώ. Ναι, μας ενόχλησε. Θίχτηκε ο κομματικός πατριωτισμός και η κομματική μας αξιοπρέπεια; Ασφαλώς. Όμως, κατηγορηματικά, απορρίπτουμε τον ισχυρισμό ότι οι ενέργειες μας καθοδηγούνται από πικρία και συναισθηματισμό.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Τίθεται ένα άλλο ερώτημα, που ακούεται συχνά τελευταία. Τι άλλαξε και ζητάτε τώρα να τεθείτε επικεφαλής της συνεργασίας, τη στιγμή μάλιστα που συχνά λέγατε ότι είστε ικανοποιημένοι από τη διακυβέρνηση τόσο αναφορικά με το Κυπριακό όσο και τα εσωτερικά ζητήματα;

Κάποιοι δίνουν αυθαίρετα απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα που είναι τόσο χυδαία ώστε να προκαλεί αναγούλα. Αυτοί οι κάποιοι  προσπαθούν να περάσουν την εμετική θέση ότι ο Χριστόφιας συνωμοτεί τάχα με τον Κασουλίδη, τους Αμερικανούς και τους Άγγλους να παραμερίσουν τον Τάσσο Παπαδόπουλο, να επαναφέρουν το Σχέδιο Ανάν ως έχει και να επιβάλουν απαράδεχτη λύση στο Κυπριακό.

Θα μου πείτε. Δεν αξίζει τον κόπο να ασχολούμαστε μαζί τους. Και όμως, πολύ προσεχώς το εμετικό αυτό θεώρημα, που αναμασούν κάποιοι, όπως τα μηρυκαστικά αναμασούν την τροφή που στρέφουν από το στομάχι τους, είναι πολύ πιθανόν να καταστεί καθημερινό κατηγορώ εναντίον μας.   Έχουμε δυστυχώς δείγματα γραφής πριν πάρουμε κάν αποφάσεις.

Το ΑΚΕΛ ήταν, είναι και θα παραμείνει η πιο συνεπής αντι-ιμπεριαλιστική δύναμη στον τόπο. Αυτό καταδεικνύει η ιστορία του. Αλλά και πρόσφατα, μήπως δεν είμαστε εμείς που πρώτοι διαπιστώσαμε την εκτροπή που στα πλαίσια της λεγόμενης «νέας τάξης»  σημειώθηκε το 1999 και προειδοποιήσαμε επίμονα ότι θα οδηγηθούμε σε σχέδια και πιθανές λύσεις πέραν και έξω από τα ψηφίσματα του ΟΗΕ και τις αρχές του διεθνούς δικαίου; Προειδοποιήσαμε και για τα αρνητικά του Ελσίνκι. Φωνή βοώντος. Απαιτήσαμε ευθύς εξ αρχής να μην μονοπωλούν τους χειρισμούς στο Κυπριακό οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί και να εμπλακούν δραστήρια και τα υπόλοιπα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας.

 Το ΑΚΕΛ  διαδραμάτισε και διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη των σχέσεων με την Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας,  καθώς και με τη Ρωσική Ομοσπονδία, μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης,  και συμβάλλει αποφασιστικά στην ενεργό εμπλοκή τους στο Κυπριακό για την υπεράσπιση της οντότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας.  Και θα συνεχίσουμε να το πράττουμε κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες.

Από την άλλη, μόνο αδαείς μπορούν να ισχυρίζονται ότι η Κύπρος μπορεί να λύσει το πρόβλημα της μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες, χωρίς καμιά ανάμειξη των ΗΠΑ και της Βρετανίας και ζητούν για λόγους επίδειξης ύψιστου πατριωτισμού να τηρούμε εχθρική και μόνο στάση απέναντι τους χωρίς κανένα διάλογο μαζί τους.

Μακάρι αυτό να ήταν δυνατό και θα ήμασταν οι πρώτοι που θα το εφαρμόζαμε

Συντρόφισσες, σύντροφοι,

Θα περάσω τώρα στην ουσία του ερωτήματος αν άλλαξε κάτι. Είπαμε ήδη ότι κύριος  πυλώνας στις όποιες συνεργασίες επιδιώξαμε στο παρελθόν και θα επιδιώξουμε στο μέλλον είναι το Κυπριακό. Για μας είναι κανόνας απαράβατος ότι αν δεν υπάρχουν κοινές θέσεις και συναντίληψη στο Κυπριακό δεν μπορούν να οικοδομηθούν οι οποιεσδήποτε συνεργασίες στις οποίες να μετέχει το ΑΚΕΛ. Όταν επρόκειτο να συνομολογήσουμε το κοινό πρόγραμμα με τον Τάσσο Παπαδόπουλο και το ΔΗΚΟ   εργαστήκαμε σκληρά για να επιτευχθεί η αναγκαία προγραμματική συναντίληψη. Αργότερα προστέθηκε και η ΕΔΕΚ στη συνεργασία και από τότε καθιερώθηκε ως η Τριμερής.

Στα τεσσεράμισι  χρόνια που πέρασαν από τότε συνέβησαν πολλά στο Κυπριακό με κορυφαία στιγμή τα δημοψηφίσματα. Στηρίξαμε με συνέπεια την πολιτική του Προέδρου. Στηρίξαμε τον Πρόεδρο ακόμα και σε εκείνες τις περιπτώσεις που δεν έβρισκε την αναγκαία συμπαράσταση από πλευράς των άλλων εταίρων στη συγκυβέρνηση. Θυμίζω απλώς τους χειρισμούς του Προέδρου που σχετίζονται με την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας στα Συμβούλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ρίξαμε όλο το βάρος και το κύρος μας στην υπεράσπιση του Προέδρου όταν δυνάμεις στο εσωτερικό τον λοιδορούσαν και δυνάμεις στο εξωτερικό τον θεωρούσαν ως το κύριο εμπόδιο για τη λύση του Κυπριακού.

Η στήριξη μας, βέβαια, προς τον Πρόεδρο στα πλαίσια μιας ειλικρινούς συνεργασίας και στη βάση του προεκλογικού προγράμματος δεν σήμαινε ότι συμφωνούμε με κάθε πολιτική κίνηση και κάθε χειρισμό του ιδίου. Πολλές φορές κατ’ ιδίαν αλλά και στο Εθνικό Συμβούλιο, εκφράσαμε διαφορετικές απόψεις. Ασκήσαμε κριτική στον Πρόεδρο και σε στενούς του συνεργάτες. Ορισμένες φορές αναγκαστήκαμε ακόμα και δημόσια να διαφοροποιηθούμε και να διαχωρίσουμε τη θέση μας. Δεν ήταν στόχος μας η δημόσια κριτική και αντιπαράθεση γιατί εμείς σε αντίθεση με την ηγεσία του Συναγερμού δεν θέλαμε να προκαλέσουμε ζημιά στον Πρόεδρο ούτε να δώσουμε τροφή στους εχθρούς της Κύπρου.

Ποια είναι σημερινή κατάσταση στο Κυπριακό;

Είναι κοινή διαπίστωση ότι στο Κυπριακό σήμερα υπάρχει στασιμότητα. Για μας είναι ξεκάθαρο ότι η στασιμότητα οφείλεται στην πολιτική της τουρκικής πλευράς, στην πολιτική της Άγκυρας. Η Άγκυρα αρνείται να ανάψει πράσινο φως στην  τουρκοκυπριακή ηγεσία να συνεργαστεί  για υλοποίηση της απόφασης της 8^ης του Ιούλη, που θα μπορούσε να ανοίξει το δρόμο της λύσης. Θέτει ως προτεραιότητα τη διεθνή αναβάθμιση του ψευδοκράτους και παραμένει προσκολλημένη πεισματικά στο Σχέδιο Ανάν ως τη λύση του Κυπριακού.

Έστω και αν η ευθύνη της στασιμότητας βαρύνει την τουρκική πλευρά, η διαιώνιση του προβλήματος και η εδραίωση των τετελεσμένων της εισβολής και της κατοχής εγκυμονούν μεγάλους κινδύνους για το μέλλον της Κυπριακής Δημοκρατίας και του λαού μας Ε/κυπρίων και Τ/κυπρίων.

Δόθηκαν σκληρές μάχες για την αναστροφή του κλίματος που δημιουργήθηκε μετά τα δημοψηφίσματα του 2004. Σ’ αυτές τις μάχες το ΑΚΕΛ και ο Γενικός Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κόμματος, αξιοποιώντας ιδιαίτερα την Προεδρία της Βουλής και την κοινοβουλευτική διπλωματία είχαν ενεργό και αποφασιστική συμβολή.

Το κλίμα έχει αναμφίβολα βελτιωθεί. Όμως η θέση της Ε/κυπριακής πλευράς εξακολουθεί να είναι δύσκολη. Εξακολουθούν να μας καταλογίζονται ευθύνες. Εξακολουθούμε να συναντούμε καχυποψία και αρνητική διάθεση από πλευράς εταίρων της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση  και ευρύτερα στο διεθνή χώρο. Οι αρχιτέκτονες του Σχεδίου Ανάν προσπαθούν συνεχώς να προωθήσουν σε διάφορα,  ευρωπαϊκά κυρίως, φόρα την αντιπροσώπευση της τουρκοκυπριακής κοινότητας αδιάφορο αν με τον τρόπο που προωθείται οδηγεί στην αναβάθμιση του ψευδοκράτους και την υποβάθμιση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι μεθοδεύσεις για την έγκριση κανονισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το λεγόμενο «απευθείας εμπόριο» συνεχίζονται με αμείωτους ρυθμούς παρά το γεγονός ότι γνωρίζουν πολύ καλά πως η αιτία της λεγόμενης απομόνωσης των τουρκοκυπρίων είναι η κατοχή, που αποτελεί και την ουσία του Κυπριακού. Δημιουργούνται κίνδυνοι να αναγνωριστεί η λεγόμενη επιτροπή αποζημιώσεων παρά το ότι όλοι γνωρίζουν ότι είναι παράνομο όργανο της κατοχικής δύναμης.  Είναι υπαρκτή η ανάγκη συνεχώς να επιχειρηματολογούμε και να πείθουμε ότι ειλικρινά επιζητούμε λύση του Κυπριακού αλλά και να δίνουμε καθημερινά τη μάχη να μην περάσουν οι μεθοδεύσεις για αναβάθμιση του ψευδοκράτους.

Η αμφισβήτηση, στον ένα ή τον άλλο βαθμό, από ορισμένους στο εσωτερικό της λύσης διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας δίδει επιπρόσθετα ερείσματα σε όσους στο εξωτερικό με πρόσχημα την άρση της λεγόμενης απομόνωσης των Τ/κυπρίων προωθούν την αναβάθμιση του ψευδοκράτους και την αποδοχή των δομών του.

Δεν μπορεί να μην μας ανησυχεί η παρούσα κατάσταση. Δεν συμμεριζόμαστε βέβαια την άκρατη κινδυνολογία της ηγεσίας του Συναγερμού, που μοναδικό στόχο έχει  πάση θυσία να δικαιώσει τις επιλογές της στο δημοψήφισμα και να επανέλθει στην εξουσία. Από την άλλη όμως δεν μπορούμε να επαναπαυόμαστε και να περιοριζόμαστε στη διαπίστωση ότι το «όχι» του δημοψηφίσματος έσωσε την Κύπρο. Δεν μπορούμε να κλείνουμε τα μάτια σε ψηφίσματα όπως εκείνο του Γερμανικού Κοινοβουλίου, λέγοντας μάλιστα ότι ήταν ευθύνη των κομμάτων της Βουλής να το αποτρέψουν. Δεν μπορούμε να παραγνωρίζουμε την μόλις πρόσφατη επίσκεψη της Ομάδας Επαφής του Ευρωκοινοβουλίου με τους Τ/κύπριους και τις διαπιστώσεις που έκαμε, έστω και αν διαφωνούμε με αυτές.

Ο κ. Ερντογάν  αντιμετωπίζει αυτή την ώρα  σοβαρά εσωτερικά προβλήματα με τους στρατιωτικούς. Αν καταφέρει να βγει στον ένα ή τον άλλο βαθμό κερδισμένος από τη σύγκρουση με τους στρατιωτικούς, τότε να είμαστε σίγουροι ότι θα επιχειρήσει νέες επικοινωνιακές κινήσεις στο Κυπριακό. Δεν θα πρέπει να μας αιφνιδιάσει. Δεν θα πρέπει να τον αφήσουμε να ισχυρίζεται ότι βρίσκεται βήματα μπροστά από εμάς.

Στον  κόσμο που ζούμε η επίκληση μόνο του δικαίου της υπόθεσης μας δεν είναι αρκετή.  Χρειάζεται να αναληφθεί νέα προσπάθεια για υλοποίηση της συμφωνίας της 8^ης Ιουλίου. Είναι επιτακτική ανάγκη όπως η Ε/κυπριακή πλευρά αναλάβει την πρωτοβουλία των κινήσεων. Επιβάλλεται να ακολουθηθεί ευέλικτη πολιτική η οποία ενώ δεν θα εγκαταλείπει τις αρχές λύσης του Κυπριακού και δεν θα παζαρεύει τα δίκαια της Κύπρου, θα στέλλει ταυτόχρονα μηνύματα πολιτικής βούλησης για λύση του προβλήματος.

Μια ευέλικτη ενεργός πολιτική  θα επιτρέψει είτε να ξεπεραστούν τα σημερινά αδιέξοδα, νοουμένου βέβαια ότι η Τουρκία αλλάζει στάση,  είτε θα φέρει και πάλιν στην επιφάνεια τις ευθύνες της τουρκικής πλευράς για την αδιάλλακτη πολιτική που ακολουθεί. Αν επιτύχουμε το πρώτο τότε θα είναι ευχής έργο γιατί ο αμετάθετος στόχος μας είναι η λύση του Κυπριακού. Αν δεν το επιτύχουμε τότε απαραίτητα πρέπει να ρίξουμε όλο το βάρος μας στο δεύτερο, δηλαδή να φανούν και πάλιν ξεκάθαρα οι ευθύνες της Τουρκίας. Διότι ο καταλογισμός ευθυνών στην Τουρκία θα λειτουργήσει και ως άσκηση πίεσης για να διαφοροποιήσει την πολιτική της.

Είναι γεγονός ότι για πολλούς και διάφορους λόγους συντηρείται στο εξωτερικό μια εικόνα προκατάληψης για τον Τάσσο Παπαδόπουλο η οποία, δεν αμφιβάλλουμε ότι είναι συνδεδεμένη με γνωστές πολιτικές σκοπιμότητες.

Στη συντήρηση αυτής της εικόνας συμβάλλει ασφαλώς και η πολιτική συμπεριφορά της αντιπολίτευσης η οποία όπως πολλές φορές έχουμε επισημάνει, δεν χαρακτηρίζεται από την αναγκαία υπευθυνότητα.

Η ίδια, ίσως και η μεγαλύτερη προκατάληψη, υπάρχει δυστυχώς και ανάμεσα στην τουρκοκυπριακή κοινότητα. Όχι μόνο στην ηγεσία της – η οποία ασφαλώς έχει και αυτή τις δικές τις σκοπιμότητες – αλλά και μέσα στους απλούς Τουρκοκύπριους.

Χωρίς καμιά διάθεση αυταρέσκειας θεωρούμε ότι με την υποψηφιότητα που εμείς προτείνουμε για την Τριμερή μπορούμε αποτελεσματικά να αντιμετωπίσουμε αυτή την προκατάληψη, η οποία ανεξάρτητα αν είναι δικαιολογημένη ή όχι, ανεξάρτητα αν κάποιοι την υποθάλπουν, είναι δυστυχώς ένα γεγονός.

Όχι βεβαίως γιατί θα βάλουμε νερό στο κρασί μας για να γίνουμε πιο αρεστοί, όπως υπονοούν ορισμένοι. Η ιστορία του ΑΚΕΛ αλλά και του ίδιου του υποψήφιου που προτείνουμε δεν επιτρέπει σε κανένα τέτοιου είδους υπονοούμενα. Για όσους, για δικούς τους λόγους, θα συνεχίσουν να υποβάλλουν είτε ανοιχτά είτε ψιθυριστά τέτοια υπονοούμενα, παραπέμπουμε απλώς στην πρόσφατη απόφαση του 20^ου Συνεδρίου του Κόμματος μας που λέει τα εξής:

« 14. Το ΑΚΕΛ θα εξακολουθήσει να αγωνίζεται με όλες του τις δυνάμεις για ειρηνική λύση του Κυπριακού στη βάση των ψηφισμάτων του ΟΗΕ και των Συμφωνιών Υψηλού Επιπέδου 1977 και 1979, που προνοούν για διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία. Η διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία είναι το σημείο όπου συναντώνται Ε/κύπριοι και Τ/κύπριοι και τυγχάνει της διεθνούς υποστήριξης. Τυχόν εγκατάλειψη της δεν θα οδηγήσει σε καλύτερη λύση αλλά σε νέες περιπέτειες.

Ø  Η λύση πρέπει να συνάδει με το διεθνές δίκαιο, τις  διεθνείς συμβάσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα και το κοινοτικό δίκαιο.

Ø  Η ομοσπονδιακή διζωνική, δικοινοτική Κυπριακή Δημοκρατία πρέπει να έχει μια και μόνη κυριαρχία, μια διεθνή προσωπικότητα και μια ιθαγένεια.

Ø  Η λύση πρέπει να προνοεί την απομάκρυνση των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων και των εποίκων και την αποστρατικοποίηση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τελικός στόχος παραμένει η αποστρατικοποίηση της Κύπρου.

Ø  Η λύση πρέπει επίσης να αποκαθιστά τον σεβασμό της ανεξαρτησίας, την ενότητα, την εδαφική ακεραιότητα και την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας χωρίς να δίδει δικαιώματα μονομερούς επέμβασης σε οποιαδήποτε ξένη χώρα.

Ø  Να αποκαθιστά και να διασφαλίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες όλων των κυπρίων, περιλαμβανομένου του δικαιώματος επιστροφής των προσφύγων στα σπίτια και τις περιουσίες τους. Καταδικάζουμε την παράνομη δόμηση στις ε/κυπριακές περιουσίες ως ένα νέο τετελεσμένο που στοχεύει στην απόκτηση πολιτικών πλεονεκτημάτων στα πλαίσια της συζήτησης για λύση του Κυπριακού.

Ø  Το ΑΚΕΛ με συνέπεια υποστηρίζει την πολιτική ισότητα των δυο κοινοτήτων στα πλαίσια της ομοσπονδίας όπως αυτή καθορίζεται στα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών.».

Όσον αφορά δε τους Τουρκοκύπριους, συντρόφισσες και σύντροφοι, δεν νομίζω να υπάρχει κύπριος που να μην αντιλαμβάνεται  ότι υπάρχει σχέση εμπιστοσύνης με την Αριστερά της Κύπρου και τον ηγέτη της. Σχέση η οποία έχει σφυρηλατηθεί μέσα στο καμίνι πολύχρονων αγώνων.  Σχέση που έχει ως υπόβαθρο της την αντικειμενική πραγματικότητα ότι, σε όλη την πολυτάραχη πρόσφατη ιστορία του τόπου μας, όπου  ολοένα και περισσότερο αποκαλύπτονται οι σκοτεινές πτυχές της με την ανακάλυψη και νέων πηγαδιών γεμάτων με κόκαλα, «ούτε μύτη Τουρκοκύπριου δεν έχει σπάσει από τη δράση της Αριστεράς...», όπως χαρακτηριστικά έλεγε ο αείμνηστος Εζεκίας Παπαϊωάννου.

Η δική μας λοιπόν υποψηφιότητα, ισχυριζόμαστε ότι,  μπορεί να προσφέρει στη συνεργασία των προοδευτικών δημοκρατικών δυνάμεων τη σιγουριά, τη σταθερότητα της αντιϊμπεριαλιστικής συνέπειας και της μαχητικής διεκδικητικής πολιτικής που διαχρονικά χαρακτηρίζει τις θέσεις και τη συμπεριφορά μας. Ταυτόχρονα όμως και την ευελιξία και την έξωθεν καλή μαρτυρία της πολιτικής δύναμης και του υποψήφιου που τον χαρακτηρίζει η επίμονη διαχρονική και ειλικρινής θέληση για λύση και που χαίρει της εμπιστοσύνης των Τουρκοκυπρίων συμπατριωτών μας στοιχείο το οποίο επίσης έχει τη δική του σημασία στον αγώνα που διεξάγουμε.

Συντρόφισσες, σύντροφοι,

Δεύτερος σημαντικός πυλώνας της δικής μας αντίληψης για τις συνεργασίες είναι η εσωτερική διακυβέρνηση και πιο συγκεκριμένα η κοινωνικο-οικονομική πολιτική, η πολιτική για την παιδεία, τον πολιτισμό, τον αθλητισμό και το περιβάλλον.

Η κυβέρνηση των συνεργαζομένων κομμάτων έχει αναμφίβολα παράξει θετικό έργο. Έχει προωθήσει φιλολαϊκές πολιτικές και μεταρρυθμίσεις σε διάφορους τομείς. Έχει νοικοκυρέψει σε ένα βαθμό τη δημόσια ζωή και τα δημόσια οικονομικά. Θέλω να υπογραμμίσω με έμφαση ότι το όποιο θετικό έργο έχει να παρουσιάσει η κυβέρνηση των συνεργαζομένων κομμάτων φέρει και τη σφραγίδα του ΑΚΕΛ. Φέρει την έντονη σφραγίδα του ΑΚΕΛ όχι μόνο με τη σκληρή δουλειά των δικών μας ανθρώπων στην κυβέρνηση, αλλά πολύ περισσότερο με τους αγώνες,  που διεξήγαμε ως ΑΚΕΛ και ευρύ Λαϊκό Κίνημα, με την επιρροή που ασκήσαμε,  με τη συνέπεια και την επιμονή μας να υλοποιηθεί το κυβερνητικό πρόγραμμα. 

Με αυτά που είπα σημαίνει ότι είναι όλα άψογα στα θέματα εσωτερικής διακυβέρνησης; Ασφαλώς όχι.

Το τελευταίο συνέδριο του Κόμματος μας που πραγματοποιήθηκε το Δεκέμβρη του 2005 εκτίμησε θετικά το κυβερνητικό έργο. Και πολύ ορθά έπραξε. Ταυτόχρονα όμως εξέφρασε ανησυχίες. Τόνισε την ανάγκη για γρηγορότερους ρυθμούς στην υλοποίηση του κυβερνητικού προγράμματος. Υπογράμμισε την ανάγκη για πιο αποτελεσματικό και πιο φιλολαϊκό τρόπο αντιμετώπισης των προβλημάτων που ταλανίζουν το λαό. Επανέλαβε τις προσδοκίες του κόσμου της Αριστεράς από την Αλλαγή. Όλα αυτά είναι καταγραμμένα στις αποφάσεις του 20^ου Συνεδρίου. Αυτά τα λέω σε απάντηση εκείνων που ισχυρίζονται ότι τους τελευταίους μήνες προσπαθούμε τάχα να βρούμε ψεγάδια στην κυβερνητική πολιτική ενώ ως πρόσφατα δεν βλέπαμε τίποτε το κακό.

Σήμερα ενώ ολοκληρώνεται ο κύκλος της παρούσας διακυβέρνησης μπορούμε να κάνουμε τον απολογισμό μας και δίπλα στη θετική εκτίμηση να προσθέσουμε ότι οι προσδοκίες του λαού από την Αλλαγή του 2003 δεν εκπληρώθηκαν στο βαθμό που εμείς προσδοκούσαμε. Οι ρυθμοί υλοποίησης του κυβερνητικού προγράμματος δεν ήταν οι αναμενόμενοι με αποτέλεσμα να φτάνουμε στο τέλος της πενταετίας χωρίς να υλοποιηθούν αρκετές και σημαντικές πρόνοιες του κυβερνητικού προγράμματος. Σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις υλοποιήθηκαν πολιτικές που έρχονται σε αντίθεση με το πνεύμα και το γράμμα του κυβερνητικού προγράμματος. Τρανό παράδειγμα η επέκταση του ορίου αφυπηρέτησης.

Η επίδραση της νεοφιλελεύθερης αντίληψης στην κοινωνικο-οικονομική πολιτική της κυβέρνησης είναι ιδιαίτερα αισθητή τον τελευταίο ενάμιση χρόνο. Οι θυσίες στις οποίες υποβλήθηκε ο λαός για να ξεπεραστεί η κακή κατάσταση που μας κληροδότησε η προηγούμενη δεκαετής διακυβέρνηση και για να βελτιωθούν οι δείκτες της οικονομίας δεν εκτιμήθηκαν στο βαθμό που έπρεπε με την ανάλογη ανταπόδοση.

Μόλις πριν λίγες μέρες εξαγγέλθηκε το τελευταίο πακέτο κοινωνικών μέτρων. Γενικά εκφράσαμε ικανοποίηση για το περιεχόμενο του. Υιοθετεί σε ένα μεγάλο μέρος απαιτήσεις του ΑΚΕΛ που εδώ και δυο χρόνια προβάλλαμε επίμονα και τεκμηριωμένα. Αποδεικνύει η εξαγγελία του νέου πακέτου ότι η οικονομία του τόπου αντέχει να δώσει παροχές προς τους πολίτες. Το λέμε αυτό γιατί στη δική μας απαίτηση πολλές φορές η απάντηση ήταν ότι η οικονομία δεν αντέχει αυτά που ζητούμε.

Εκφράσαμε συγκεκριμένες κριτικές παρατηρήσεις, διαφωνίες θα έλεγα, με ορισμένα σημεία του πακέτου που θεωρούμε ανεπαρκή ή παροχές που έπρεπε να δοθούν και δεν δόθηκαν.

Η πιο βασική μας όμως παρατήρηση είναι ότι το πακέτο εξαγγέλθηκε εκπρόθεσμα και καθυστερημένα.

Ως εκ τούτου εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι πρέπει να υλοποιηθούν όλα όσα ως συνεργαζόμενα κόμματα είχαμε υποσχεθεί στο λαό. Επιπρόσθετα επιβάλλεται να τροχιοδρομηθούν και υλοποιηθούν καινούργιες φιλολαϊκές πολιτικές που να αντιμετωπίζουν τα μεγάλα προβλήματα που φέρνει η ζωή. Να αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες από την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και να δημιουργούν καλύτερες προϋποθέσεις αξιοποίησης των προοπτικών που ανοίγονται με την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Χρειάζεται και εδώ να γίνει μια καινούργια αρχή με περισσότερη κοινωνική ευαισθησία και με περισσότερο σεβασμό στις θυσίες του λαού, με περισσότερες αντιστάσεις σε νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Και αυτό είναι που προσφέρει η υποψηφιότητα την οποία προτείνει το ΑΚΕΛ.

Συντρόφισσες, σύντροφοι,

Στο κόμμα μας έχουμε καθιερώσει, με καταστατικούς μάλιστα όρους, την ανανέωση. Τα στελέχη δεν μένουν στις θέσεις που κατέχουν εφόρου ζωής. Συνταξιοδοτούνται στα 65 τους χρόνια. Την ανανέωση θέλουμε να την βλέπουμε να λειτουργεί και στη πολιτική ζωή του τόπου. Αφού την εισήξαμε στο σπίτι μας, έχουμε το δικαίωμα να την διεκδικούμε και στην πολιτεία. Ακούεται  το επιχείρημα γιατί να μην περιμένει ο Χριστόφιας μέχρι το 2013; Πρώτα πρώτα δεν είναι θέμα Χριστόφια, ούτε προσωπικών φιλοδοξιών, ούτε προσωπικών επιλογών. Είναι πολιτική η επιλογή που προτείνει η Κεντρική Επιτροπή του ΑΚΕΛ.

Αντιπαρέρχομαι τα περί φιλοδοξιών ως προσβλητικά και ανάξια λόγου. Αλλά ακριβώς σε ότι αφορά το άτομο μου υπενθυμίζω ότι πολλές φορές δήλωσα ότι στα 65 μου θέλω να αποχωρήσω από την ενεργό πολιτική δράση γιατί αυτό θεωρώ σωστό να καθιερωθεί στην πολιτική ζωή του τόπου.

Συντρόφισσες, σύντροφοι,

Μετά την υιοθέτηση απόφασης από τη Συνδιάσκεψη θα πρέπει με ενθουσιασμό και αποφασιστικότητα να ριχτούμε στη δουλειά.

Θα ριχτούμε στη δουλειά με αποφασιστικότητα και ενθουσιασμό  αλλά συνάμα πρέπει να οπλιστούμε με πολλή δύναμη και υπομονή. Γιατί έχουμε να ακούσουμε πολλά. Η όποια κριτική προς τον Τάσσο Παπαδόπουλο θα εμφανίζεται από πλευράς του Συναγερμού ως δικαίωση τάχα  της δικής του εκθεμελιωτικής πολιτικής. Τους λέμε προκαταβολικά ότι θα ματαιοπονούν και η ηγεσία το Συναγερμού και ο υποψήφιος της. Γνωρίσαμε στην πράξη και όχι από διακηρύξεις την πολιτική της ηγεσίας του Συναγερμού. Όχι μόνο δεν την δικαιώνουμε αλλά την καταδικάζουμε απερίφραστα όπως την έχει καταδικάσει και ο ίδιος ο λαός.

Θα υπάρξουν και εκείνοι που σε κάθε μας βήμα θα προσπαθούν να μας ταυτίσουν με το Συναγερμό για να πλήξουν την υποψηφιότητα του Γενικού Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ.  Η απάντηση μας είναι απλή και αποστομωτική. Εμείς του ΑΚΕΛ δεν ψηφίσαμε ποτέ υποψήφιο του ΔΗΣΥ. Δυο φορές που πέτυχε υποψήφιος του ΔΗΣΥ ψηφίστηκε δυστυχώς και από δυνάμεις του Κέντρου. Ας μην επαναληφθεί τούτο και να είμαστε όλοι σίγουροι πως δεν πρόκειται να κερδίσει τις εκλογές ο κ. Κασουλίδης.

Έχουμε βέβαια να ακούσουμε πολλά και από την αντίθετη κατεύθυνση. Ήδη ο κ. Θεμιστοκλέους μας είπε: Γιατί να φύγει ο κυβερνήτης και νάρθει ο συγκυβερνήτης;  Ο κόσμος γνωρίζει πολύ καλά και το ΑΚΕΛ και τον Γενικό του Γραμματέα. Εκείνα που θέλουμε να πούμε θα τα λέμε, τα μηνύματα που θέλουμε να στείλουμε στο λαό θα τα στέλλουμε  και κανείς δεν μπορεί και δεν πρόκειται να μας φιμώσει.

Συντρόφισσες, σύντροφοι,

Όποια απόφαση λάβουμε σήμερα θα δουλέψουμε σκληρά να την υλοποιήσουμε στην πράξη. Απαραίτητη προϋπόθεση επιτυχίας είναι η ενότητα στις γραμμές μας, είναι η συντροφικότητα στις σχέσεις μας. Ας διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού την ενότητα και τη σύμπνοια που χαρακτηρίζει το ΑΚΕΛ. Ας αναπτύξουμε ακόμα περισσότερο την συντροφικότητα που μας διακρίνει ως Ακελιστές αλλά και ως ανθρώπους.

Λάβαρό μας παραμένει η ενότητα και η κοινή δράση των προοδευτικών και δημοκρατικών δυνάμεων.

Ξεκινούμε ένα μεγάλο και ωραίο αγώνα για την Κύπρο και το λαό μας. Χαράσσουμε δρόμους για τη λευτεριά και τη δικαιοσύνη.

Το ΑΚΕΛ και θέλει και μπορεί.

Εμπρός για δίκαιη λύση, για δίκαιη κοινωνία.

«Η Πρώτη του Μάη δεν είναι αργία. Η Πρώτη του Μάη είναι απεργία»! Σ’ αυτό το σύνθημα εμπερικλείεται όλο το μεγαλείο, όλη η σημασία της Πρωτομαγιάς και των αγώνων που πάντα τη συνοδεύουν. Γιατί η Πρωτομαγιά ήταν και παραμένει μέρα κινητοποίησης της παγκόσμιας εργατικής τάξης στον ωραίο αγώνα για να αλλάξουμε τον κόσμο. Για  να τον κάνουμε καλύτερο για τους εργαζόμενους, για τον απλό άνθρωπο του μόχθου, για τον κάθε άνθρωπο που ασφυκτιά κάτω από την εκμετάλλευση, την καταπίεση και την αδικία. Εκείνοι που παράγουν τον πλούτο, εκείνοι που είναι το λίπασμα για τον πολιτισμό, εκείνοι που με τον ιδρώτα τους αναπαράγουν την ίδια τη ζωή, δικαιωματικά απαιτούν και αγωνίζονται να έχουν θέση στη κοινωνία ανάλογη της ανεκτίμητης προσφοράς τους.

Η Πρωτομαγιά είναι ταυτόχρονα μέρα διεθνιστικής αλληλεγγύης. Εκφράζουμε λοιπόν τη δική μας αμέριστη αλληλεγγύη στους εργαζόμενους όλου του κόσμου και τους λαούς που παλεύουν ενάντια στην επιδρομική λεγόμενη νέα τάξη και αγωνίζονται για ειρήνη, λευτεριά, δημοκρατία, κοινωνική πρόοδο και σοσιαλισμό.

Οι Πρωτομαγιάτικες κινητοποιήσεις στη σύγχρονη εποχή αποκτούν ιδιαίτερη σημασία και βαρύτητα. Οι εργαζόμενοι σε όλες τις χώρες του κόσμου βρίσκονται αντιμέτωποι με την νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση που επιβουλεύεται τις κατακτήσεις και τα δικαιώματα τους. Κατακτήσεις και δικαιώματα που κερδίθηκαν μέσα από σκληρούς, πολλές φορές αιματηρούς και γεμάτους θυσίες ταξικούς, κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες. Η νεοφιλελεύθερη έκδοση του καπιταλισμού και η παγκοσμιοποίηση των πολυεθνικών και των μονοπωλίων βλέπουν τον εργαζόμενο σαν ένα απλό εμπόρευμα που υπάρχει μόνο και μόνο για να αυξάνει τα κέρδη και τα υπερκέρδη του μεγάλου πολυεθνικού κεφαλαίου. Με την αλαζονεία που τους διακατέχει, επειδή πιστεύουν ότι χάθηκε το αντίπαλο δέος, επιχειρούν να στρέψουν τις εργασιακές σχέσεις δεκάδες χρόνια πίσω. Επιχειρούν να συρρικνώσουν και αν είναι δυνατό να εξαφανίσουν αυτό τούτο το εργατικό κίνημα.  Η επέλαση τους συνοδεύεται από την παραπλανητική  φιλολογία περί εκσυγχρονισμού, περί ευελιξίας, περί σύγχρονης σκέψης και μοντέρνων πρακτικών. Δεν μας ξεγελούν τα ωραία λόγια. Εμείς γνωρίζουμε πολύ καλά  πως ο δικός τους εκσυγχρονισμός συνιστά ιστορικό πισωγύρισμα και μέγα κίνδυνο για τον παγκόσμιο πολιτισμό.

Η επίθεση του μεγάλου κεφαλαίου, που απειλεί να σαρώσει τα πάντα, λειτουργεί σαν εγερτήριο σάλπισμα, σαν κίνητρο και σαν κάλεσμα για νέες κινητοποιήσεις και νέους αγώνες. Το αντίπαλο δέος δεν χάθηκε. Το αντίπαλο δέος υπάρχει και αγωνίζεται. Είναι η εργατική τάξη και γενικότερα οι εργαζόμενοι, οι οποίοι μπορούν να σταθούν ανάχωμα στην λαίλαπα του νεοφιλελευθερισμού. Με νέους αγώνες μπορούμε όχι μόνο να ανακόψουμε την επίθεση του νεοφιλελευθερισμού αλλά και να ανοίξουμε καινούργιες λεωφόρους στο δρόμο της κοινωνικής δικαιοσύνης, της προόδους και της προκοπής.  

Στο κάλεσμα των καιρών απαντούμε και εμείς εδώ στην Κύπρο με το αγωνιστικό μας παρών. Γιατί και εμείς, οι κύπριοι εργαζόμενοι, ζούμε στον ίδιο κόσμο, που η τεχνολογία τον κάμνει μικρό, πολύ μικρό και όλο το σύμπαν σπίτι, για να χρησιμοποιήσω τον στίχο του μεγάλου μας ποιητή και σύντροφου Τεύκρου Ανθία. Γι’ αυτό  δεχόμαστε τις επιδράσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση και όχι μόνο όπου κυριαρχούν νεοφιλελεύθερες δυνάμεις και φιλοσοφίες. . Βέβαια εδώ στην Κύπρο με τους αγώνες πολλών γενεών εργαζομένων οικοδομήσαμε ένα ισχυρό συνδικαλιστικό κίνημα και ένα εξ’  ίσου ισχυρό Λαϊκό Κίνημα της Αριστεράς, με το Κόμμα των εργαζομένων, το τιμημένο ΑΚΕΛ, επικεφαλής. Αυτή είναι και η μεγαλύτερη μας κατάκτηση. Μια κατάκτηση που στέκει τροχοπέδη στις επιβουλές του νεοφιλελευθερισμού, είτε αυτές εκπορεύονται από τις Βρυξέλλες, είτε αποτελούν έκφραση ντόπιων συντηρητικών δυνάμεων.. Δεν μπορούμε όμως να επαναπαυτούμε γιατί τα πράγματα δεν μένουν στάσιμα.

 Αν δεν υπερασπιστούμε  με οργανωμένη πάλη τις κατακτήσεις μας, αργά ή γρήγορα θα έχουμε απώλειες.

Αν δεν υπερασπιστούμε το εργατικό μας κίνημα ενισχύοντας την οργανωτικότητα και την μαχητικότητα του, αργά ή γρήγορα θα το αποδυναμώσουν.

Αν δεν υπερασπιστούμε το Κόμμα μας, την ΠΕΟ, το ευρύτερο Λαϊκό μας Κίνημα θα επιχειρήσουν να μας συρρικνώσουν.

Ακόμα και σήμερα που σε σύγκριση με άλλες χώρες βρισκόμαστε σε πολύ καλύτερη μοίρα, τμήματα των εργαζομένων χρειάζεται να δίδουν σκληρές μάχες για πράγματα αυτονόητα και για απλά δικαιώματα, που άλλα τμήματα των εργαζομένων έχουν κερδίσει εδώ και δεκαετίες.

Για την υπεράσπιση και την επέκταση των εργατικών κατακτήσεων ένας είναι ο δρόμος. Οργανωμένη πάλη κάτω από τα λάβαρα του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος της ΠΕΟ και του τιμημένου Κόμματος των Εργαζομένων. Από την Πρώτη του Μάη του 1925, που για πρώτη φορά στην Κύπρο γιορτάστηκε στο Εργατικό Κέντρο Λεμεσού η παγκόσμια Ημέρα των Εργαζομένων, το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα και το Κόμμα των Εργαζομένων βρίσκονται στις ίδιες επάλξεις και διεξάγουν από κοινού όλους τους αγώνες, μικρούς και μεγάλους.

Χαιρετίζουμε την ταξική προσέγγιση των ζητημάτων που χαρακτηρίζει τις θέσεις και την πολιτική της ΠΕΟ. Χαιρετίζουμε τον στόχο να αγκαλιάσετε και να οργανώσετε όσο γίνεται πλατύτερα στρώματα εργαζομένων. Χαιρετίζουμε ιδιαίτερα αυτή την προσπάθεια που απευθύνεται στους Τ/κύπριους εργαζόμενους, τους ομογενείς και τους ξένους εργαζόμενους. Είναι μια πολιτική  που βρίσκεται στον ορθό δρόμο, αντιπαλεύει την άγρια εκμετάλλευση, τον σοβινισμό και την ξενοφοβία και ενισχύει την ενότητα της εργατικής τάξης πάνω από εθνικούς και θρησκευτικούς διαχωρισμούς. Αυτό είναι και το βαθύτερο νόημα της διεθνιστικής, ταξικής μας αντίληψης για τον κόσμο και τους εργαζόμενους.  

Χαιρετίζουμε ιδιαίτερα το γεγονός ότι η ΠΕΟ πρωταγωνιστεί στο μέτωπο της επαναπροσέγγισης και της ανάπτυξης σχέσεων συνεργασίας και κοινής δράσης με τους Τ/κύπριους εργαζόμενους. Χαιρετίζουμε την συμφωνία της ΠΕΟ με την Ντεβίς και άλλες τ/κυπριακές συνδικαλιστικές οργανώσεις για αμοιβαία συμμετοχή στις πρωτομαγιάτικες κινητοποιήσεις. Μέχρι το 1958 Ε/κύπριοι και Τ/κύπριοι εργαζόμενοι πάλευαν από κοινού για την επίτευξη κοινών στόχων και οραμάτων. Ο εθνικισμός, ο σοβινισμός, ο φασισμός και οι ξένες επιβουλές διέκοψαν τη φυσική ροή των πραγμάτων. Σήμερα παλεύουμε για να αποκαταστήσουμε την ενότητα του συνόλου της κυπριακής εργατικής τάξης. Παλεύουμε για λύση που θα προνοεί για ενιαία οικονομία και να επιτρέπει έτσι στους εργαζόμενους Ε/κύπριους και Τ/κύπριους να αναπτύξουν και στο μέλλον κοινούς αγώνες για πρόοδο και προκοπή. Η ειρηνική επίλυση του Κυπριακού παραμένει η πρώτη μας προτεραιότητα. Στοχεύουμε σε λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας που να επανενώνει το κράτος, τους θεσμούς και το λαό μας. Λύση που να εδράζεται στην πολιτική ισότητα των δυο κοινοτήτων όπως αυτή έχει καταγραφεί σε ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών και παράλληλα να κατοχυρώνει τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες. Έχουμε την πεποίθηση ότι η υλοποίηση της συμφωνίας της 8^ης Ιουλίου μπορεί να ανοίξει το δρόμο προς τη λύση. Εκφράζουμε  τη λύπης μας γιατί η τουρκική πλευρά αρνείται να συνεργαστεί προς αυτή την κατεύθυνση. Εκφράζουμε ταυτόχρονα και τη βαθιά μας ανησυχία γιατί το στρατιωτικό κατεστημένο στην Άγκυρα οδηγεί  τη χώρα σε κρίση. Η αντιπαλότητα που αναπτύσσεται σήμερα στην Τουρκία θα έχει ως πιθανό αποτέλεσμα την σκλήρυνση των τουρκικών θέσεων στο Κυπριακό, πράγμα που δεν βοηθά τις προσπάθειες για εξεύρεση συμφωνημένης λύσης.

Συνάδελφισσες, συνάδελφοι,

Η οργάνωση και η συνειδητή οργανωμένη πάλη είναι η ασπίδα μας και ταυτόχρονα είναι το δόρυ της πάλης μας. Καλούμε λοιπόν την ηγεσία και τα στελέχη της ΠΕΟ να εργαστούν με ακόμα μεγαλύτερο ζήλο για οργάνωση στο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα αν είναι δυνατόν και του τελευταίου εργαζόμενου που ζει και εργάζεται στην Κύπρο.

Από τη δική μας πλευρά, από την πλευρά του Ανορθωτικού Κόμματος του Εργαζόμενου Λαού επαναβεβαιώνουμε τη συστράτευση μας στους στόχους που θέτει σήμερα το συνδικαλιστικό Κίνημα και ιδιαίτερα η ΠΕΟ.

Διεκδικούμε και αγωνιζόμαστε μαζί σας για θεσμικές και  νομοθετικές ρυθμίσεις που να προστατεύουν  πιο αποτελεσματικά και πρακτικά το δικαίωμα των εργαζομένων για οργάνωση και να ενισχύουν την υποχρέωση των εργοδοτών για εφαρμογή των συλλογικών συμβάσεων.

Διεκδικούμε και αγωνιζόμαστε μαζί σας για ανανέωση των συλλογικών συμβάσεων και για αυξήσεις ψηλότερες από την παραγωγικότητα έτσι ώστε να υπάρξει μια πιο δίκαιη κατανομή του παραγόμενου πλούτου.

Διεκδικούμε και αγωνιζόμαστε μαζί σας για αποκατάσταση του τρόπου υπολογισμού της ΑΤΑ όπως ήταν πριν να την κουτσουρέψει η κυβέρνηση του Δημοκρατικού Συναγερμού.

Παλεύουμε μαζί σας αντιστεκόμενοι στις προσπάθειες επέκτασης του ορίου αφυπηρέτησης.

Στηρίζουμε μαζί σας το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων και ζητούμε λύσεις στα προβλήματα που αντιμετωπίζει, οι οποίες δεν θα μειώνουν τις παροχές στους εργαζόμενους και δεν θα ρίχνουν τα βάρη μόνο στους εργαζόμενους.

Παλεύουμε μαζί σας για αύξηση των συντάξεων, των χαμηλών μισθών και παροχών, για πασχαλινό επίδομα με προοπτική τη 14^η σύνταξη, για δικαίωση της εργαζόμενης πολύτεκνης μάνας, για ενίσχυση των πολύτεκων και τρίτεκνων οικογενειών.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Με υψωμένα τα κόκκινα λάβαρα της Πρωτομαγιάς, με σφιγμένη τη γροθιά, προχωρούμε στο δρόμο της τιμής και του αγώνα. Μας καθοδηγούν ευγενή οράματα. Tο όραμα για μια λεύτερη  και ενωμένη πατρίδα, το όραμα της κοινωνικής δικαιοσύνης και του σοσιαλισμού. Ερχόμαστε από μακριά και θα πάμε ακόμα πιο μακριά γιατί το μέλλον ανήκει στον υπέροχο κόσμο της δουλιάς.

Ζήτω η Εργατική, κόκκινη Πρωτομαγιά.

29.04.07 24^η  ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΑΚΕΛ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ – ΚΕΡΥΝΕΙΑΣ

Ομιλία του Γ.Γ. της ΚΕ ΑΚΕΛ και  προέδρου της Βουλής συν. Δημήτρη Χριστόφια

Συντρόφισσες, σύντροφοι,

Από μέρους της Κ.Ε. του ΑΚΕΛ απευθύνω θερμό συντροφικό και συναγωνιστικό χαιρετισμό στην Επαρχιακή Συνδιάσκεψη του ΑΚΕΛ Λευκωσίας – Κερύνειας. Από τη μέχρι τώρα δημιουργική συζήτηση και προβληματισμό η επιτυχία της Συνδιάσκεψης πρέπει να θεωρείται δεδομένη.

Η κομματική οργάνωση του ΑΚΕΛ Λευκωσίας-Κερύνειας είναι η μεγαλύτερη επαρχιακή οργάνωση του Κόμματος μας και επί πλέον εδρεύει στην πρωτεύσασα, στην καρδιά δηλαδή των γεγονότων και εξελίξεων.

Οι  επιτυχίες και οι κατακτήσεις τις οποίες έχει το Κόμμα μας είτε στην πολιτική-κοινωνική πάλη της οποίας είναι μπροστάρης, είτε στην οργανωτική δουλιά, οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στην δική σας επαρχιακή οργάνωση και στη δική σας ακούραστη δουλιά. Χωρίς βέβαια να υποτιμούμε το ρόλο των άλλων Επαρχιακών Οργανώσεων του Κόμματος είναι αποδεδειγμένο στη πράξη, πως η Οργάνωση της Λευκωσίας διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο σε όλους τους τομείς δράσης του ΑΚΕΛ και του Λαϊκού Κινήματος.  Με ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση απευθύνω λοιπόν, από μέρους της Κ.Ε. έπαινο για τη δράση και τις επιτυχίες σας, θερμά συγχαρητήρια και ολόψυχες ευχαριστίες. Όταν η Λευκωσία αγωνίζεται και κατακτά επιτυχίες ανεβαίνει ψηλά ολόκληρο το Κόμμα και αυτό ας μην το ξεχνούμε ποτέ.

Κατά συνέπεια και οι προσδοκίες του Κόμματος και του λαού από την επαρχιακή σας οργάνωση είναι ανάλογες. Εκφράζω τη βεβαιότητα ότι οι ΑΚΕΛιστές της Λευκωσίας – Κερύνειας θα δικαιώνουν συνεχώς και καλύτερα αυτές τις προσδοκίες, αναβαθμίζοντας έτσι ακόμα περισσότερο την συμβολή του Κόμματος μας στους αγώνες του λαού μας για δικαίωση και προκοπή. 

Συντρόφισσες, σύντροφοι,

Σύμφωνα με τις αποφάσεις του 20^ου Συνεδρίου του Κόμματος μας μέσα στον ερχόμενο χρόνο θα πραγματοποιήσουμε Παγκύπρια Οργανωτική Συνδιάσκεψη. Στόχος μας θα είναι το περαιτέρω οργανωτικό σφυκτοδέσιμο του Κόμματος και η αναβάθμιση της αποτελεσματικότητας στη δουλιά μας. Βέβαια δεν θα πρέπει να περιμένουμε να γίνει πρώτα η Συνδιάσκεψη για να εργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση. Αντίθετα, θα έλεγα ότι εν όψει της Συνδιάσκεψης αλλά έχοντας υπόψη και τα μεγάλα καθήκοντα που βρίσκονται μπροστά μας, επιβάλλεται συνεχώς να εργαζόμαστε για την βελτίωση και ποιοτική αναβάθμιση της οργανωτικής μας κατάστασης.

Μόνιμο καθήκον και κύρια έγνοια μας είναι ο αγώνας ενάντια στην κατοχή για ειρηνική επανένωση της πατρίδας μας. Πέραν τούτου έχουμε καθήκον να συνεχίσουμε τις προσπάθειες για πλήρη εφαρμογή του κυβερνητικού προγράμματος. Να συνεχίσουμε την πάλη για υπεράσπιση και επέκταση των λαϊκών κατακτήσεων. Να συνεχίσουμε την πάλη για υπεράσπιση του Κόμματος από τις επιθέσεις που δέχεται και τις διαστρεβλώσεις της πολιτικής του. Και βέβαια να προετοιμαστούμε για να δώσουμε με επιτυχία την μάχη των προεδρικών εκλογών στη βάση των αποφάσεων που συλλογικά και δημοκρατικά θα πάρουμε.

Για να φέρουμε σε πέρας όλα αυτά τα καθήκοντα απαραίτητη προϋπόθεση είναι να έχουμε ένα Κόμμα ισχυρό, σεβαστό σε φίλους και αντιπάλους. Ένα Κόμμα ενωμένο, σφυκτοδεμένο  και συσπειρωμένο ιδεολογικά και πολιτικά. Ένα Κόμμα ικανό να παίρνει αποφάσεις και να τις υλοποιεί στη ζωή.

Η οργανωτική ενδυνάμωση του Κόμματος είναι καθήκον καθημερινό με τεράστια πολιτική σημασία. Γιατί η οργανωτική ενδυνάμωση είναι η πιο καθοριστική προϋπόθεση για να έχουμε ισχυρή παρέμβαση στα πολιτικά και κοινωνικο-οικονομικά δρώμενα του τόπου, για να διατηρήσουμε και γιατί όχι να αναβαθμίσουμε τον καθοριστικό ρόλο του ΑΚΕΛ στα κυπριακά πράγματα.

Συντρόφισσες, σύντροφοι,

Σ’ αυτό τον τόπο έχουμε δυστυχώς την τάση να ανακυκλώνουμε συνεχώς ορισμένα θέματα προς εξυπηρέτηση διαφόρων σκοπιμοτήτων, αδιαφορώντας αν η ανακύκλωση τους προκαλεί ζημιά στην υπόθεση μας και σύγχυση στο λαό. Αυτή τη τάση την έχουμε και πολλοί από εμάς τους πολιτικούς αλλά και πολλοί από τα ΜΜΕ.

Ειλικρινά αναρωτιέμαι τι εξυπηρετεί η συνεχής επανάληψη  της συζήτησης γύρω από το σχέδιο Ανάν, το οποίο ορισμένοι επιμένουν να επαναφέρουν για να τονίζουν  πόσο καταστροφικό είναι και άλλοι για να μας πείσουν πως είναι η μοναδική σανίδα σωτηρίας.

Το σχέδιο Ανάν το έκρινε ο λαός και το απέρριψε. Η ετυμηγορία του λαού πρέπει να γίνεται σεβαστή και στα λόγια, αλλά και με έργα. Το συγκεκριμένο σχέδιο όπως είχε διαμορφωθεί και ως αποτέλεσμα της επιδιαιτησίας, δεν βρίσκεται μπροστά μας. Είναι όμως κανένας που αμφιβάλλει ότι αν και εφόσον αρχίσει ένας νέος διάλογος για συμφωνημένη λύση δεν θα επαναφερθούν σίγουρα από την άλλη πλευρά και όχι μόνο, στη συζήτηση στοιχεία από τις προηγούμενες προτάσεις και σχέδια των Ηνωμένων Εθνών; Πόσες φορές ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει τονίσει αυτή την αλήθεια; Άρα δεν χρειάζονται ούτε εξορκισμοί του σχεδίου, ούτε μοιρολατρικές επαναφορές. Το καθήκον μας είναι να εργαστούμε με τέτιο τρόπο ώστε ενδεχόμενες καινούργιες ιδέες, ή προτάσεις, ή σχέδια να μην είναι δοτά από έξω και να μην περιέχουν απαράδεκτα στοιχεία. Το καθήκον μας είναι να εργαστούμε ώστε να μην υπάρξουν ξανά ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα και επιδιαιτησίες, αλλά η λύση να είναι συμφωνημένη, να προέλθει δηλαδή μέσα από το διάλογο και τη συναίνεση.  

Εκείνο που σήμερα έχουμε μπροστά μας δεν είναι κανένα σχέδιο των Ηνωμένων Εθνών για λύση του Κυπριακού. Εκείνο που έχουμε μπροστά μας είναι η συμφωνία της 8^ης Ιουλίου, η οποία φέρει την υπογραφή των ηγετών των δυο κοινοτήτων και η οποία συνομολογήθηκε στην παρουσία του Βοηθού Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών. Εκείνη η συμφωνία, που δυστυχώς λόγω της τουρκικής στάσης παραμένει ανενεργός, στόχο είχε και έχει να σπάσει το αδιέξοδο και να δώσει μια καινούργια κινητικότητα στο Κυπριακό με στόχο να φτάσουμε σε συμφωνημένη λύση.

Ορισμένοι στην προσπάθεια τους να μειώσουν την σημασία της συμφωνίας της 8^ης του Ιούλη την χαρακτηρίζουν απλά διαδικαστική. Όντως είναι μια διαδικαστική συμφωνία, η οποία όμως επαναβεβαιώνει ταυτόχρονα βασικές αρχές της λύσης του Κυπριακού και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνούμε. Επαναβεβαιώνει ότι στόχος είναι η «επανένωση της Κύπρου με βάση μια διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία και πολιτική ισότητα, όπως καθορίζεται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας». Πέραν τούτου, η ίδια η μακρόχρονη εμπειρία μας στο Κυπριακό έπρεπε να μας είχε όλους διδάξει ότι και οι διαδικασίες έχουν να διαδραματίσουν το ρόλο τους. Κάποτε μάλιστα αυτός ο ρόλος είναι πολύ σημαντικός.

Η συμφωνία της 8^ης του Ιούλη προβλέπει τη σύσταση τεχνικών επιτροπών για τη συζήτηση θεμάτων της καθημερινότητας, αλλά προβλέπει ταυτόχρονα και τη σύσταση ομάδων εργασίας για τη συζήτηση των διαφόρων ουσιαστικών πτυχών του Κυπριακού. Πτυχές που ενσωματώνονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σε όλες τις προτάσεις και σχέδια των Ηνωμένων Εθνών τα τελευταία τριάντα χρόνια και στις οποίες οι προσεγγίσεις των δυο πλευρών διίστανται. Άραγε δεν είναι υπαρκτή και ουσιώδης η πτυχή της αποχώρησης των τουρκικών στρατευμάτων, της αποστρατικοποίησης  και των εγγυήσεων; Δεν είναι υπαρκτό και ουσιώδες το ζήτημα των εποίκων; Δεν είναι υπαρκτό και ουσιώδες το θέμα της διασφάλισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με πρώτο εκείνο του δικαιώματος επιστροφής; Δεν είναι υπαρκτό και ουσιώδες το θέμα των περιουσιών; Δεν είναι υπαρκτό και ουσιώδες το ζήτημα ευρύτερα της ασφάλειας και ειδικότερα της διασφάλισης ότι η λύση θα εφαρμοστεί; Δεν είναι υπαρκτό και ουσιώδες το ζήτημα της ενιαίας οικονομίας; Δεν είναι υπαρκτό και ουσιώδες το ζήτημα της λειτουργικότητας του κράτους; Όλα αυτά και άλλα κεφαλαιώδη και λιγότερο σημαντικά θέματα είναι ζητήματα όχι μόνο υπαρκτά, αλλά και ζητήματα στα οποία οι δυο κοινότητες έχουν διαφορετικές, αν όχι εντελώς αντίθετες προσεγγίσεις. Υπάρχει χάσμα. Και αυτό το χάσμα πρέπει να γεφυρωθεί. Αυτός ήταν και είναι ο στόχος της συμφωνίας 8^ης Ιουλίου, να βοηθήσει δηλαδή στην γεφύρωση του χάσματος. Να γίνει η απαραίτητη προπαρασκευαστική δουλιά έτσι ώστε όταν αρχίσει μια καινούργια προσπάθεια με επίσημες συνομιλίες των δυο ηγετών υπό την αιγίδα του Γ.Γ. του ΟΗΕ, να υπάρχουν βάσιμες ελπίδες ότι θα οδηγηθούμε σε λύση.

Πόσο θα τραβήξει αυτό το προπαρασκευαστικό στάδιο; Σίγουρα κανένας καλόπιστος δεν μιλά για χρόνια. Γιατί όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι ο χρόνος εργάζεται εναντίον μας. Κατά συνέπεια όταν τασσόμαστε υπέρ της συμφωνίας της 8^ης του Ιούλη δεν σημαίνει ότι θέλουμε να ροκανίσουμε το χρόνο και  να στείλουμε τη λύση σε βάθος χρόνου, όπως ισχυρίζεται η τουρκική πλευρά, αλλά δυστυχώς και η αντιπολίτευση. Θέλουμε να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις με ένα καινούργιο ξεκίνημα να οδηγηθούμε αυτή τη φορά στο επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.

Η τουρκική πλευρά με τη στάση της δείχνει  ότι δεν είναι ευτυχής με την συμφωνία της 8^ης Ιουλίου και έχει ομολογήσει ότι θέλει να την σκοτώσει. Γιατί; Διότι η 8^η του Ιούλη επαναβεβαιώνει ορισμένες βασικές αρχές λύσης και δεν αναφέρεται στο σχέδιο Ανάν ως τη βάση λύσης ή και τη λύση του Κυπριακού. Η τουρκική πλευρά λέει ότι θέλει συνομιλίες σε ανώτατο επίπεδο εδώ και τώρα χωρίς καμιά προετοιμασία. Επαναφέρει θέμα χρονοδιαγραμμάτων και επιδιαιτησίας. Τούτη η τοποθέτηση συνιστά την τέλεια συνταγή για να οδηγηθούμε σε ένα καινούργιο, αυτή τη φορά ίσως και οριστικό αδιέξοδο. Η τουρκική πλευρά μπορεί να έχει συμφέρον να οδηγήσει τα πράγματα σε οριστικό αδιέξοδο, γιατί στόχος της ηγεσίας της Τουρκίας τούτη την ώρα είναι η αναβάθμιση του ψευδοκράτους.

Ακόμα και οι πιο δύσπιστοι πρέπει να πείθονται από τις εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα στην κατοχική δύναμη αυτές τις μέρες ότι η Τουρκία σκληρύνει τη στάση της και οδηγεί σε νέα αδιέξοδα. Το τελεσίγραφο που απηύθυναν οι στρατιωτικοί στον πρωθυπουργό Ερντογάν και τη κυβέρνηση του μόλις χθες με πρόσχημα ότι κινδυνεύει το κοσμικό κράτος είναι η κορυφή του παγόβουνου. Στην Τουρκία ελλοχεύει κρίση εδώ και πολύ καιρό που έχει ως ουσία της όχι τόσο την αναχαίτιση του πολιτικού Ισλάμ όσο τον έστω βασανιστικό και μεσοβέζικο εκδημοκρατισμό της χώρας εν όψει της έναρξης των διαδικασιών εναρμόνισης για προετοιμασία ένταξης στην Ε.Ε.

Ένα εκδημοκρατισμό που αν τελικά θα προχωρήσει σε βάθος θα περιορίσει σταδιακά και τελικά θα θέσει τέρμα στον καταλυτικό έλεγχο που ασκεί ο Στρατός στο όνομα του Κεμαλισμού πάνω στην οικονομία, τη διακυβέρνηση και την εξωτερική πολιτική της χώρας. Θα οδηγήσει στην απόδοση δικαιωμάτων στους Κούρδους της Τουρκίας, που οι στρατιωτικοί ποτέ δεν επιθυμούν. Ακόμα, θα οδηγήσει σε πιέσεις για αλλαγή της επεκτατικής πολιτικής της Τουρκίας στο Κυπριακό.

Η κρίση της οποίας είμαστε μάρτυρες αυτή την ώρα, έστω και αν καταλήξει σε πρόωρες γενικές